Ο Φίλιπ, ένας μόλις πεντάχρονος από το Δουβλίνο, έχει ήδη καταφέρει να τραβήξει τα βλέμματα στο διαδίκτυο με τις ζωγραφιές του, αφήνοντας έκπληκτους χρήστες και ειδικούς. Η αρχή έγινε όταν ο πατέρας του, Τζόζεφ, αποφάσισε να δημοσιεύσει τα έργα του γιου του στο Reddit, χωρίς να φαντάζεται την τεράστια απήχηση που θα είχε.
Ο ίδιος περιγράφει τη στιγμή με ενθουσιασμό: «Του πήρα παστέλ και άρχισε να δοκιμάζει τα ίδια σχέδια με εμένα. Ήταν πολύ γλυκό να τον βλέπω να επαναλαμβάνει σοβαρά τις ίδιες κινήσεις: Να καθαρίζει τις άκρες από τα παστέλ, να σβήνει και να “δένει” τα χρώματα». Σύντομα, όμως, αποδείχθηκε ότι ο μικρός Φίλιπ είχε το δικό του ταλέντο: «Ήταν πολύ καλύτερος από τον πατέρα του!», προσθέτει ο Τζόζεφ.
Η πρώτη ανάρτηση του πίνακα ενός ορεινού τοπίου με λίμνη σε βαθύ μπλε έγινε viral μέσα σε δύο ημέρες, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 100.000 προβολές και 3.000 likes. Οι χρήστες του Reddit εντυπωσιάστηκαν από τη «συνύπαρξη παιδικής αφέλειας και αξιοσημείωτης τεχνικής», ενώ κάποιοι σχολίασαν με χιούμορ: «Σίγουρα είναι καλύτερο απ’ ό,τι μπορώ να κάνω εγώ στα 25 μου», και άλλοι αναρωτήθηκαν αν ο μικρός έχει συγγένεια με τον… Μπομπ Ρος.
Ο Φίλιπ μαθαίνει και από βίντεο ζωγραφικής στο YouTube που του προτείνει ο πατέρας του. Όπως φαίνεται, αυτά τα tutorials «ξεκλειδώνουν» τη φυσική του κλίση και τον βοηθούν να εκφραστεί. Οι πινελιές του χαρακτηρίζονται συχνά πιο αυθόρμητες και δυναμικές, με περισσότερη προσωπικότητα από τα πρωτότυπα που παρακολουθεί.
Μετά την επιτυχία του πρώτου έργου, ο Τζόζεφ ανάρτησε κι άλλο πίνακα του γιου του, με την ανταπόκριση να είναι εξίσου ενθουσιώδης. Παρά τον ενθουσιασμό, παραμένει προσεκτικός, καθώς ο μικρός συνεχίζει να δημιουργεί στο σπίτι του: «Φέρνει στο σπίτι νέα έργα τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα», λέει ο Τζόζεφ, ο οποίος αναρωτιέται για το κατά πόσο η επίσημη καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι η κατάλληλη επιλογή σε αυτή τη φάση.
Οι ειδικοί προειδοποιούν για τον κίνδυνο υπερβολικής πίεσης: η σύνδεση της δημιουργίας με μακροπρόθεσμους στόχους –όπως μια μελλοντική καριέρα– μπορεί να προκαλέσει άγχος και κοινωνική αποξένωση. Η αντίδραση των γονέων στις πρώτες «μουτζούρες» ενός παιδιού επηρεάζει σημαντικά την αυτοεκτίμηση και τη σχέση του με τη δημιουργία. Συστήνουν, λοιπόν, ισορροπία: το ζητούμενο δεν είναι η εξωτερική επιβεβαίωση, αλλά η χαρά της δημιουργίας.
