Alfavita Newsroom Το μισό περίπου των τροφίμων που παράγεται παγκοσμίως και ισοδυναμεί με 2 δισ. τόνους, καταλήγει να γίνεται απόβλητα κάθε χρόνο σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημερίδα guardian.
Το ίδρυμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Μεγάλης Βρετανίας που έκανε αυτή την έρευνα κατηγορεί για τη συγκλονιστική αποκάλυψη τις αδικαιολόγητα αυστηρές ημερομηνίες λήξης των προϊόντων, την "ένα συν ένα δώρο" πολιτική καθώς και τις απαιτήσεις των καταναλωτών της δύσης για αισθητικά τέλειες τροφές. Επίσης οι κακές μηχανικές και γεωργικές πρακτικές σε συνδυασμό με τις ανεπαρκείς υποδομές αποθήκευσης οδηγούν στην γρήγορη καταστροφή των προϊόντων.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν γίνεται καν η συγκομιδή του 30% των καλλιεργειών κηπευτικών λόγω του ότι δεν ανταποκρίνονται στα αυστηρά πρότυπα λιανικής πώλησης που απαιτούν τέλεια φυσική εμφάνιση. Αντίστοιχα πάνω από τα μισά τρόφιμα που αγοράζονται από τις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής δεν φτάνουν ποτέ στους καταναλωτές.
Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις και στην κατανάλωση νερού που σπαταλάτε για τις καλλιέργειες παγκοσμίως. Περίπου 550 δισεκατομμύρια κυβικά νερού πάει σε καλλιέργειες που δεν φτάνουν ποτέ στον καταναλωτή. Οι σαρκοφάγες δίαιτες επίσης ενισχύουν το πρόβλημα αφού χρειάζεται 20 με 50 φορές περισσότερο νερό για να παραχθεί ένα κιλό κρέας σε σχέση με ένα κιλό λαχανικών. Οι ανάγκες για νερό στην παραγωγή τροφίμων θα φτάσει στα 10 με 13 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μέχρι το 2050.
Αυτό αντιστοιχεί σε 2,5 με 3,5 φορές περισσότερο σε σχέση με την παγκόσμια κατανάλωση γλυκού νερού σήμερα και θα μπορούσε να οδηγήσει σε επικίνδυνες ελλείψεις νερού. Το ίδρυμα υποστηρίζει ότι υπάρχει η δυνατότητα να παρέχονται 60 με 100 τοις εκατό παραπάνω τρόφιμα με την εξάλειψη των "πεταμένων" τροφίμων ενώ την ίδια στιγμή θα γινόταν εξοικονόμηση ενέργειας και υδάτινων και γεωργικών πόρων.
Αυτή η έρευνα αποκαλύπτει το κόστος της λανθασμένης διαχείρισης της παραγωγής τροφίμων που στην πλειοψηφία τους είναι στα χέρια λίγων μεγάλων μονοπωλίων, που σε συνδυασμό με τον καθορισμό των τιμών των προϊόντων σύμφωνα με χρηματιστηριακές αγορές κάνουν την πρόσβαση σε βασικές ανάγκες αδύνατη για τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού.
