Παπαγεωργίου Βασίλης

 

«Το υψηλό κόστος καυσίμων, που έχει περιορίσει τις ταχύτητες κίνησης των πλοίων, έχει καταντήσει το λιμάνι του Ρότερνταμ, από όπου διεξάγεται η κίνηση των προϊόντων της HP (Hewlett Packard), ιδιαίτερα ακριβό. Οπως αναφέρθηκε στην "Κ" ο Πειραιάς αποτελεί την πλέον οικονομική επιλογή για την εταιρεία». Αυτός είναι, σύμφωνα με την «Καθημερινή», ο βασικός λόγος για την επιχειρηματική συμφωνία που υπέγραψε ο αμερικανικός κολοσσός της HP με την κινεζική εταιρεία Cosco, προκειμένου να μεταφέρονται τα προϊόντα της πρώτης εταιρείας, που, ας σημειωθεί, παράγονται στην Κίνα, με πλοία της «Cosco» στον Πειραιά και από κει σιδηροδρομικώς, μέσω της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, στις αγορές της Ευρώπης και αλλού. 

 

Οπως αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «από τον Πειραιά έως το Ρότερνταμ, το ταξίδι διαρκούσε έξι ημέρες, αλλά σήμερα με τις χαμηλότερες ταχύτητες λόγω κόστους καυσίμων, διαρκεί έντεκα ημέρες. Αρα ο Πειραιάς αποτελεί την πλέον οικονομική και συμφέρουσα επιλογή», εννοείται για την Hewlett Packard. Παρόλα αυτά, ο πρωθυπουργός έσπευσε να προβάλει μια επιχειρηματική συμφωνία ως μεγάλη επιτυχία που υπηρετεί το εθνικό συμφέρον, κάνοντας λόγο για «ψήφο εμπιστοσύνης στην Ελλάδα», βαφτίζοντας ως συνήθως το συμφέρον των μονοπωλίων ως συμφέρον όλου του λαού. Ωστόσο, δεν ανέφερε κανένα συγκεκριμένο όφελος που θα έχει ο λαός από αυτήν τη συμφωνία, γιατί απλά δεν υπάρχει. Οπως δεν υπήρξε από την εκχώρηση του λιμανιού στην «Cosco».

 

Ο πρωθυπουργός, όμως, θέλει να προσελκύσει επενδύσεις, αντιγράφοντας «το παράδειγμα της Ιρλανδίας», όπως είπε στην ομιλία του στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό. Ομως, το λεγόμενο «ιρλανδικό θαύμα» ή «κέλτικος τίγρης» στηριζόταν στην πλήρη κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, χάριν της «ευελιξίας», στη μηδαμινή σχεδόν φορολόγηση των καπιταλιστών και στην ανεμπόδιστη κερδοσκοπία στα ακίνητα. Το λογαριασμό μετά την κατάρρευσή του τον πληρώνει ακόμα ο ιρλανδικός λαός, όπως πληρώνουν όλοι οι λαοί της Ευρώπης την καπιταλιστική ανάπτυξη, που η κυβέρνηση προβάλλει ως φιλολαϊκή διέξοδο!

 

 

 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 16/11/2012