Είναι βασική επιλογή της Ν.Δ. και του άκρατου νεοφιλελευθερισμού της: τα πάντα είναι εμπορεύσιμα και στο βωμό της κερδοσκοπίας. Κανόνας εφαρμογής: ό,τι πει η αγορά. Ιδεολογία της: μόνο το κεφάλαιο φέρνει ανάπτυξη. Δεν υπάρχει άλλος παράγοντας. Δεν υπάρχουν η εργασία και οι εργαζόμενοι, δεν υπάρχουν κοινωνία και λαϊκό συμφέρον.
Ακόμα και τα πιο βασικά δημόσια αγαθά (παιδεία, υγεία, ασφάλιση) ιδιωτικοποιούνται. Η εφαρμογή είναι απλή. Εγκαταλείπουμε ή αποδομούμε την έννοια και το περιεχόμενο του δημόσιου αγαθού τους, οπότε η εμπορευματοποποίηση είναι η μόνη λύση, επέρχεται ως φυσικό φαινόμενο ή και ως ...αναγκαιότητα.
Η άνευ προηγουμένου συσσώρευση του πλούτου στην οικονομική ολιγαρχία φτάνει σε αδιέξοδο. Τα χρήματα κάπου πρέπει να επενδυθούν, γιατί μόνο έτσι μπορούν να αυξήσουν τον πλούτο – πόσο μαύρο χρήμα να κινηθεί; πόσο μπορεί να πάει στις ξένες τράπεζες και στους οικονομικούς παραδείσους; Άλλωστε, όταν τα χρήματα επενδύονται σε αγαθά, οι ιδιοκτήτες ενισχύουν την εξουσία τους στην πολιτική σκηνή και έπεται ένας κύκλος αυτοτροφοδοτούμενος και ...φυσιολογικός.
Και κάπως έτσι η κατοικία δεν θεωρείται κοινωνικό αγαθό – τι και αν κάθε πολίτης και κάθε οικογένεια την έχουν ως βασικό τους μέλημα – αλλά εύφορο έδαφος για επένδυση και κερδοσκοπία. Το σκηνικό έχει ετοιμαστεί. Ο υπερτουρισμός αυξάνει τη ζήτηση διαμονής. Τα airbnbμετασχηματίζουν την έννοια της κατοικίας. Ξένα χρήματα εφορμούν στην αγορά της χώρας μας, γιατί η κρίση βαστάει ακόμα και η φτώχεια επεκτείνεται, οπότε οι Έλληνες είναι εκτός παιχνιδιού για αγορά κατοικίας.
Οι νέοι δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια. Οι μισθοί καλύπτουν πάνω από τον μισό μισθό. Οι φοιτητές δεν μπορούν να σπουδάσουν. Οι εκπαιδευτικοί δεν βρίσκουν να νοικιάσουν στις τουριστικές περιοχές, και όχι μόνο και καλούνται να συντηρήσουν δύο σπίτια με μισθό φτώχειας . Ένα μεγάλο μέρος των νέων επιστημόνων έφυγε οριστικά από τη χώρα μας – το μεγαλύτερο ρεύμα προσοντούχων μεταναστών στη νεότερη ιστορία μας.
Η νέα γενιά είναι σε απόγνωση. Και όμως, ενώ όλα αυτά τα κρίσιμα ζητήματα δεν απασχολούν την κυβέρνηση της Ν.Δ., καμώνεται ότι την ενδιαφέρει το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας με κάποια ισχνά επιδόματα. Κατά τα άλλα, η δεξιά παράταξη με τη δημαγωγική ετικέτα του έντονου χρωματισμού στην έννοια του έθνους, “αγωνιά” για το μέλλον της Ελλάδας.
Αυτή είναι η μια πλευρά της ιστορίας. Η άλλη, η κοινωνία, δεν είναι παρατηρητής. Οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι νέοι δεν μπορούν να αποδεχτούν ένα στάτους που τους αποκλείει από τις βασικές προοπτικές τους, που τους υπονομεύει τη ζωή τους, που τους απαξιώνει την αξιοπρέπειά τους.
Ήδη κινήσεις φοιτητών και νέων ενάντια στο στεγαστικό πρόβλημα εκφράζονται. Ένα κίνημα μπορεί να αλλάξει τη γκρίζα εικόνα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ισπανία το στεγαστικό πρόβλημα έγινε το κύριο θέμα, που οδηγεί σε πρόωρες εκλογές, με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό, τον Σάντσεθ, να εκφράζει το κοινωνικό αίτημα με απόλυτη προτεραιότητα – κάτι που τον ενισχύει στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Ο Δήμαρχος της Αθήνας, Χάρης Δούκας, σε συνεργασία με άλλους δημάρχους αναδεικνύει το πρόβλημα και προτείνει λύσεις.
Κάποιες εντεταγμένες στην κυβερνητική προπαγάνδα γραφίδες τονίζουν ξανά και ξανά ότι η χώρα μας έχει πολύ μεγάλο ποσοστό ιδιοκατοίκησης, παραλείποντας δύο συστατικά στοιχεία αυτής της διαπίστωσης: πρώτον, την ευρεία κοινωνική προτεραιότητα αυτής της επιλογής (από τα παλιά χρόνια η έκφραση “να βάλω ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μου” ήταν φράση - αρχέτυπο) και δεύτερον, τους σημερινούς χαμηλούς μισθούς των Ελλήνων σε σχέση με τους άλλους Ευρωπαίους – εξαιρουμένων των Βουλγάρων – που δεν επιτρέπουν ούτε καν όνειρα στους νέους για απόκτηση στέγης.
Η γενικότερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ οδηγεί σε ασφυξία την κοινωνία. Τα καρτέλ αλωνίζουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Η ακρίβεια στην αγορά ...τρομοκρατεί τις φτωχές οικογένειες. Ο πληθωρισμός τον Σεπτέμβριο σκάλωσε στο 5%. Ενδεικτικά, το φυσικό αέριο αυξήθηκε μέσα σε έναν χρόνο 55,2%, το πετρέλαιο θέρμανσης 53,2%, το πετρέλαιο κίνησης 38,8%, η βενζίνη 22,5% και το ηλεκτρικό ρεύμα 15%.
Και η κυνικότητα του κ. Μητσοτάκη καλά κρατεί. Υπόσχεται σταθερότητα σε αυτή τη μαύρη εικόνα. Οψόμεθα, έτσι και αλλιώς έχει χαθεί το 25% για το κόμμα του. Ο ίδιος είναι σε τροχιά άτακτης αποχώρησης...
