Η «άσχημη» του ελληνικού κινηματογράφου
Η Ταϋγέτη έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τους ρόλους στους οποίους αξιοποιούνταν το ιδιαίτερο παρουσιαστικό της, συχνά με έντονα στοιχεία αυτοσαρκασμού. Μαζί με τη Γεωργία Βασιλειάδου και την Αθηνά Μερτύρη αποτέλεσε μία από τις ηθοποιούς που συνδέθηκαν με τον χαρακτηρισμό των «άσχημων» γυναικών του ελληνικού κινηματογράφου.
Παρά τους δεύτερους ρόλους που συνήθως αναλάμβανε, κατάφερε να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στις ταινίες στις οποίες συμμετείχε. Ιδιαίτερη ήταν και η συνεργασία της με τον Θανάση Βέγγο, ο οποίος της έδειχνε εμπιστοσύνη και την επέλεγε σε αρκετές από τις κινηματογραφικές του δουλειές.
Πίσω από τους κωμικούς χαρακτήρες, ωστόσο, κρυβόταν μια προσωπική ιστορία γεμάτη δυσκολίες.
Οι συλλήψεις και τα χρόνια της εξορίας
Η πολιτική της δράση είχε σοβαρές συνέπειες για την ίδια. Η Ταϋγέτη συνελήφθη και οδηγήθηκε στην εξορία, περνώντας από διαφορετικούς τόπους κράτησης, μεταξύ των οποίων το Τρίκερι, η Γυάρος και η Μακρόνησος.
Οι συνθήκες που αντιμετώπισαν οι εξόριστες ήταν ιδιαίτερα σκληρές. Η ίδια είχε διηγηθεί σε ανθρώπους του περιβάλλοντός της περιστατικά βίας που υπέστη κατά τη διάρκεια της εξορίας. Ανάμεσα σε αυτά περιέγραφε ξυλοδαρμούς από χωροφύλακες, αλλά και περιστατικό κατά το οποίο την είχαν καταβρέξει με νερό μέσα στον χειμώνα.
Οι εμπειρίες αυτές φαίνεται πως έμειναν χαραγμένες στη μνήμη της για όλη της τη ζωή. Σύμφωνα με τις σχετικές μαρτυρίες, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία, όταν αντιμετώπιζε γεροντική άνοια, αναφερόταν επανειλημμένα στα περιστατικά βίας που είχε ζήσει.
Ένα σημείο που η ίδια αντιμετώπιζε με ιδιαίτερη ικανοποίηση ήταν το γεγονός ότι δεν είχε υποκύψει στις πιέσεις και δεν είχε υπογράψει τη γνωστή «δήλωση μετανοίας».
Η επιστροφή στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Μετά το τέλος της περιόδου της εξορίας, η Ταϋγέτη επέστρεψε στον καλλιτεχνικό χώρο. Συνέχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο, κυρίως σε δεύτερους ρόλους, ενώ συμμετείχε και σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις.
Παρότι οι περισσότεροι τη θυμούνται μέσα από τις κωμικές ερμηνείες της, η ζωή της περιλάμβανε και μια διαφορετική, πολύ πιο δύσκολη πλευρά, καθώς οι πολιτικές της επιλογές την οδήγησαν σε συλλήψεις, εξορίες και σκληρές δοκιμασίες.
Η Ταϋγέτη Μπασούρη έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2003, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεία αρκετών ημερών.
