Αποτελεί ένα από τα πλέον απαραίτητα ενδύματα της γυναικείας καθημερινότητας παγκοσμίως, παρόν στις βιτρίνες των καταστημάτων, τις διαφημιστικές καμπάνιες και τον προφορικό λόγο. Ο λόγος για το σουτιέν, μια λέξη απόλυτα ενταγμένη στο νεοελληνικό λεξιλόγιο, η οποία ωστόσο δεν διαθέτει ελληνική ετυμολογική ρίζα.
Η γαλλική καταγωγή και η επικράτηση στην αγορά
Ο όρος αυτός αποτελεί γλωσσικό δάνειο από τη γαλλική γλώσσα. Η λέξη παράγεται από το γαλλικό ουσιαστικό soutien, το οποίο υποδηλώνει την «υποστήριξη» ή το «στήριγμα».
Στην πρωτογενή του μορφή, το ένδυμα ονομαζόταν «soutien-gorge» (δηλαδή στήριγμα του στήθους). Με την πάροδο του χρόνου, ο όρος υπέστη σύντμηση και απλοποίηση, επικρατώντας ως «σουτιέν» τόσο στη διεθνή ορολογία της μόδας όσο και στην ελληνική αγορά εσωρούχων.
Ο ελληνικός όρος και η αρχαία καταγωγή του
Παρά την καθολική επικράτηση του γαλλικού δανείου, η ελληνική γλώσσα διαθέτει τον δικό της ακριβή περιγραφικό όρο: τον στηθόδεσμο.
Η λέξη είναι σύνθετη, προερχόμενη από το ουσιαστικό «στήθος» και το ρήμα «δέω» (δέγω/δέιν, δηλαδή δένω). Ο ετυμολογικός αυτός σχηματισμός αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τη λειτουργική χρησιμότητα του αντικειμένου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση ειδικών υφασμάτινων ταινιών για τη στήριξη του γυναικείου στήθους (όπως το στρόφιον ή η ταινία) ανάγεται στην ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα, εξυπηρετώντας τόσο χρηστικούς όσο και αισθητικούς σκοπούς πολύ πριν από την εμφάνιση της σύγχρονης βιομηχανίας μόδας.
