Κάτω από την ετικέτα «woke» τοποθετούνται σήμερα εντελώς διαφορετικά πράγματα: ο φεμινισμός, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων, η κριτική στον ρατσισμό, η αμφισβήτηση των έμφυλων στερεοτύπων, αλλαγές στη γλώσσα και στις καθημερινές συμπεριφορές. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση μιας ενιαίας ιδεολογίας που εμφανίστηκε ξαφνικά και επιχειρεί να μεταμορφώσει την κοινωνία.
Η κοινωνιολογία μελετά αυτά τα φαινόμενα εδώ και πολλές δεκαετίες, πολύ πριν εμφανιστεί ο σημερινός «πόλεμος κατά της woke κουλτούρας».
Οι κοινωνίες αλλάζουν. Αλλάζουν οι οικογενειακές σχέσεις, οι ρόλοι ανδρών και γυναικών, η θέση των γυναικών στην εργασία, οι αντιλήψεις για τη σεξουαλικότητα και τα όρια ανάμεσα στο κοινωνικά αποδεκτό και στο μη αποδεκτό.
Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα: ποιος πληρώνει στο ραντεβού; Στις αρχές του 20ού αιώνα θεωρούνταν περίπου αυτονόητο ότι πληρώνει ο άνδρας. Προς το τέλος του αιώνα η από κοινού πληρωμή είχε γίνει πολύ συνηθέστερη. Δεν συνέβη επειδή εμφανίστηκε κάποια «woke ατζέντα». Συνδέθηκε με βαθύτερες αλλαγές: περισσότερες γυναίκες μπήκαν στην αμειβόμενη εργασία, απέκτησαν μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία και ισχυρότερη παρουσία στη δημόσια ζωή.
Το ίδιο συνέβη με τη σεξουαλικότητα. Οι αντιλήψεις γύρω από αυτήν δεν υπήρξαν ποτέ σταθερές. Μεταβάλλονται ιστορικά και διαφέρουν από κοινωνία σε κοινωνία.
Τίποτε από αυτά δεν ξεκίνησε από τα social media ούτε από κάποιο μυστηριώδες και σκοτεινό «woke κέντρο».
Ίσως λοιπόν αντί να αναρωτιόμαστε «τι μας κάνει η woke κουλτούρα;», θα ήταν κοινωνιολογικά πιο ενδιαφέρον να ρωτήσουμε:
Γιατί τα τελευταία χρόνια κάποιοι βαφτίζουν «woke» κοινωνικές αλλαγές που εξελίσσονται εδώ και δεκαετίες;
