Είναι η πιο όμορφη ιστορία. Δεν μπορεί να γραφτεί άλλη πιο ωραία απ’ αυτή στον αιώνα τον άπαντα. Είναι η ιστορία όλων των ιστοριών. Ό,τι έχουν αφηγηθεί και ό,τι αφηγούνται και θα αφηγούνται όλοι οι κάτοικοι αυτού του μπλε πλανήτη θα είναι κάποια κεφάλαια του απόλυτα καθολικού και διαχρονικού Βιβλίου.
Όπως όλες οι ιστορίες αρχίζει με την αρχέτυπη μορφή: “Μια φορά και έναν καιρό…”. Και δεν είναι μόνο η απόλυτα συμπεριληπτική ιστορία. Εμπεριέχει και τον Μύθο, κάθε μύθο που έχει ειπωθεί από λαούς και από ανθρώπους, από την επιστήμη, τη φιλοσοφία, τις θρησκείες, τις τέχνες… Περιλαμβάνει και τα όνειρα, όλα τα όνειρα…
Μια φορά και έναν καιρό, κάποια πρωτεύοντα ζώα εγκαταλείπουν τις δενδρόβιες διαμονές τους. Κατεβαίνουν στο γη. Καταφέρνουν να σταθούν – μετά από πολλά χρόνια – στα δύο τους πόδια. Έγιναν όρθιοι. Μπορούσαν να βλέπουν πλέον αλλιώς τη ζωή τους.
Οι ορίζοντές τους μάκραιναν, χωρούσαν όλο και πιο πολλά πράγματα. Τα ελευθερωμένα χέρια τους δωρίζουν μετά από καιρούς και καιρούς ελευθερία στα όντα αυτά. Αργότερα οι απόγονοί τους θα τους ονομάσουν Homo Erectus.
Μια φορά και έναν καιρό, οι ομάδες τους αποκτούσαν όλο και πιο πολλά εργαλεία, κυνηγούσαν πιο αποτελεσματικά. Η επικοινωνία τους αποκτούσε όλο και περισσότερα σημάδια και σύμβολα. Εμφανίστηκε η γλώσσα τους. Έκαναν μόνιμες εγκαταστάσεις. Καλλιέργησαν, σχεδίαζαν, νοιάζονταν, φρόντιζαν. Έχουν εξελιχθεί σε Homo Sapiens.
Μια φορά και έναν καιρό, η σκέψη τους έδιωξε την αχλή των μύθων, των φαντασιώσεων, των προκαταλήψεων, των φοβιών. Γεννιέται αυτό που αργότερα ονομάστηκε Λογική και Ορθολογισμός. Το ταξίδι στη Γνώση ξεκινάει και συνεχίζεται όλο και πιο ορμητικά… Έχει γεννηθεί ο Homo Sapiens Sapiens.
Μια φορά και έναν καιρό, κάνουν βήματα μακριά από τον πλανήτη τους. Εκεί που κάποτε θαύμαζε, που λάτρευε, που φοβόταν, τώρα το κατακτά. Και ονειρεύεται όλο και πιο πολλά… Σχεδιάζει όλο και πιο πολύ το μέλλον του.
Μα καταφέρνει το ακατόρθωτο. Εξηγεί τι συνέβη εκεί στην Αρχή των πάντων. Ξαναφτιάχνει το μακρινό παρελθόν… Αρχίζει να γράφει τη μεγάλη ιστορία, την πιο όμορφη ιστορία.
Μια φορά και έναν καιρό, από το Τίποτα έγινε Κάτι, από το Χάος η Δημιουργία σε ένα άπειρα μικρό σημείο, γεννιέται ο Χωροχρόνος. Η Μεγάλη Έκρηξη γεννάει ύλη, ενέργεια, φως, χώρο, χρόνο. Το ον, που προσπαθούσε να κατανοήσει το τι συνέβαινε εκεί πάνω, αποκαλύπτει, επινοεί, δημιουργεί και τις αρχέγονες ιστορίες – όλες σε αυτή τη μοναδική Ιστορία. Το Σύμπαν περιμένει…
Πολλά τα κεφάλαια της Ιστορίας, αμέτρητα. Κάθε άτομο, κάθε θεσμός, κάθε συλλογικότητα αφηγείται, για το παρελθόν, για το μέλλον. Τα πάντα αφηγούνται. Μέσα στην Ιστορία γράφονται όλες οι ιστορίες του Σύμπαντος. Το φως μας λέει τις δικές του ιστορίες.
Ο Γιώργος Γραμματικάκης το ύμνησε. “Το φως πληροί όλο το σύμπαν. Φως υπάρχει στα πιο μακρινά σημεία του διαστήματος, στη βαθιά σιωπή της νύχτας, στα πρόσωπα και τα τοπία του κόσμου μας. Εν τούτοις η παρουσία του γίνεται μόνο έμμεσα αισθητή. Δεν βλέπουμε το ίδιο το φως… Στη διαδρομή των αιώνων το φως συνδέεται πάντοτε με τη σοφία και την αλήθεια”.
Τι φοβερή δύναμη απέκτησε αυτό το ον. Να διαβάζει ό,τι έχει συμβεί. Το απόλυτο θαύμα. Όχι, δεν συμβαίνουν τα πάντα γι’ αυτό το ον. Είναι ένα μικρό και ταπεινό δημιούργημα όλων των αρχέγονων γεγονότων. Όμως ο άνθρωπος (μόνο;) τα συνειδητοποιεί. Τους δίνει μια νέα, πνευματική υπόσταση. Ακόμα και με απλές μαθηματικές εξισώσεις περιγράφει τι έγινε (τι γίνεται…) σε όλο το Σύμπαν. Ασύλληπτη η ευφυΐα του.
Όχι, δεν θα τελειώσει αυτή η Ιστορία. Θα γράφονται κεφάλαια συνεχώς. Νέα πεδία πρόκλησης, όλο και πιο τολμηρά. Η Σκοτεινή Ύλη και η Σκοτεινή Ενέργεια, η Τεχνητή Νοημοσύνη – μα και οι δικές του προκλήσεις, οι άγνωστες χώρες της Συνείδησης και του Ασυνειδήτου τον καλούν για νέα “Μια φορά και έναν καιρό”.
Ο συγγραφέας και το φως
“Mου είπε ότι το βιβλίο του
ονομαζόταν η Βίβλος της Άμμου,
διότι όπως η άμμος ούτε το βιβλίο
έχει αρχή ή τέλος”
Χόρχε Λουίς Μπόρχες
