Η οικονομική πραγματικότητα συνεχίζει να καθυστερεί την ανεξαρτητοποίηση των νέων στην Ελλάδα, με τη χώρα να καταγράφει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά παραμονής στην πατρική κατοικία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα υψηλά ενοίκια, οι περιορισμένες αποδοχές και η δυσκολία πρόσβασης σε προσιτή στέγη αναγκάζουν χιλιάδες νέους να παραμένουν στο σπίτι των γονιών τους ακόμη και μετά τα 30.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, το 56,3% των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών στην Ελλάδα εξακολουθεί να ζει με τους γονείς του. Η χώρα βρίσκεται στη δεύτερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω μόνο από την Κροατία (62,3%), ενώ ακολουθεί η Σλοβακία με 54,3%.
Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά παραμονής στο πατρικό καταγράφονται στις σκανδιναβικές χώρες. Στη Δανία μόλις το 3,9% των νέων ζει με τους γονείς του, στη Φινλανδία το ποσοστό φτάνει το 4% και στη Σουηδία το 7,5%.
Η αδυναμία δημιουργίας αυτόνομου νοικοκυριού αποδίδεται κυρίως στο αυξημένο κόστος στέγασης, στους χαμηλούς ή ασταθείς μισθούς, στην καθυστερημένη είσοδο στην αγορά εργασίας και στη δυσκολία εξασφάλισης στεγαστικού δανείου. Ως αποτέλεσμα, πολλοί νέοι παραμένουν στην οικογενειακή κατοικία ή επιστρέφουν σε αυτήν ακόμη και μετά από μια περίοδο ανεξάρτητης διαβίωσης.
Οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στη στέγαση. Η οικονομική εξάρτηση επηρεάζει και σημαντικές αποφάσεις ζωής, όπως η δημιουργία οικογένειας και η απόκτηση παιδιών, ενώ παρατείνει την ανάγκη στήριξης από τους γονείς σε καθημερινό επίπεδο.
Ενδεικτικά είναι και τα ευρήματα έρευνας της πλατφόρμας ResumeTemplates.com, σύμφωνα με τα οποία ένας στους τρεις νέους της γενιάς Gen Z δήλωσε ότι το βιογραφικό του συντάχθηκε με τη βοήθεια των γονιών του, ενώ το 77% ανέφερε ότι πήγε σε συνέντευξη εργασίας συνοδευόμενο από έναν γονέα.
Παράλληλα, το 90% των νέων ζήτησε από τους γονείς του βοήθεια για την αναζήτηση εργασίας, είτε μέσω προσωπικών γνωριμιών είτε μέσω αναζήτησης αγγελιών. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το 73% δήλωσε πως δέχεται βοήθεια από τους γονείς του και κατά την εκτέλεση επαγγελματικών υποχρεώσεων, ενώ περισσότεροι από ένας στους δύο (57%) έχουν φέρει κάποιον γονέα ακόμη και στον χώρο εργασίας τους.
Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν ότι η παραμονή στο πατρικό δεν αποτελεί πλέον μόνο μια προσωπική επιλογή, αλλά συχνά αναγκαστική λύση, αποτέλεσμα των οικονομικών και στεγαστικών πιέσεων που αντιμετωπίζει η νέα γενιά στην Ελλάδα.
