Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη διαχείριση των υδάτων, το οποίο προβλέπει την υποχρεωτική ένταξη δεκάδων δημοτικών φορέων ύδρευσης και αποχέτευσης στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση έχει πυροδοτήσει έντονη αντιπαράθεση, με δήμους, ΔΕΥΑ και εργαζομένους να προειδοποιούν για σοβαρές συνέπειες τόσο στη λειτουργία των υπηρεσιών όσο και στην αυτοδιοικητική αυτοτέλεια.
Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, 43 φορείς σε Αττική, Βοιωτία, Εύβοια και Φωκίδα πρόκειται να ενσωματωθούν στην ΕΥΔΑΠ, ενώ 25 φορείς σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική θα περάσουν στην ΕΥΑΘ. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι στόχος είναι η αποτελεσματικότερη διαχείριση των υδάτινων πόρων, ωστόσο οι τοπικοί φορείς εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις για το κατά πόσο ένα τόσο κεντρικοποιημένο μοντέλο μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ) και δήμαρχος Ρεθύμνης, Γιώργος Μαρινάκης, δηλώνει ότι το νομοσχέδιο κινείται χωρίς την απαραίτητη συναίνεση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και προαναγγέλλει ακόμη και δικαστικές προσφυγές, εφόσον προχωρήσει η ψήφισή του. Όπως επισημαίνει, η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ διαθέτουν εμπειρία κυρίως σε μεγάλα αστικά κέντρα και όχι στη διαχείριση εκτεταμένων δικτύων σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.
Η ΕΔΕΥΑ υποστηρίζει ότι οι προβλέψεις του νομοσχεδίου στερούνται ολοκληρωμένης οικονομοτεχνικής τεκμηρίωσης, ενώ κάνει λόγο για πιθανές αντισυνταγματικές διατάξεις, καθώς περιορίζεται η αυτοτέλεια των δήμων και μεταφέρονται κρίσιμες αρμοδιότητες στο κεντρικό κράτος. Παράλληλα, επισημαίνει ότι το σχέδιο επικεντρώνεται κυρίως στην ύδρευση, αφήνοντας εκτός ουσιαστικού σχεδιασμού την άρδευση, η οποία καταναλώνει το μεγαλύτερο ποσοστό των υδάτινων πόρων.
Αντίστοιχες ενστάσεις διατυπώνουν και οι εργαζόμενοι στις ΔΕΥΑ, οι οποίοι προειδοποιούν ότι η μεταφορά των υπηρεσιών σε ανώνυμες εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο συνιστά, στην πράξη, μια μορφή έμμεσης ιδιωτικοποίησης ενός αγαθού που έχει αναγνωριστεί δικαστικά ως δημόσιο.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και αρκετοί δήμοι, με χαρακτηριστική την κοινή παρέμβαση των δημάρχων της Χαλκιδικής, οι οποίοι ζητούν οι όποιες αλλαγές να γίνουν σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και όχι με υποχρεωτικές συγχωνεύσεις. Εκφράζουν, μάλιστα, φόβους ότι η νέα δομή δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για τη συντήρηση των δικτύων, την άμεση αποκατάσταση βλαβών και την αποφυγή αυξήσεων στο κόστος ύδρευσης και άρδευσης.
Η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε με εκατοντάδες παρατηρήσεις και αντιρρήσεις, γεγονός που προμηνύει ότι η συζήτηση για το μέλλον της διαχείρισης του νερού στην Ελλάδα θα συνεχιστεί με ένταση τόσο σε πολιτικό όσο και σε νομικό επίπεδο.
