Η ελληνική γλώσσα διαθέτει πλήθος λέξεων που, αν και δεν χρησιμοποιούνται πλέον στην καθημερινή ομιλία, αποκαλύπτουν τον πλούτο και την ιστορία της. Μία από αυτές είναι η λέξη «εφέστιος», η οποία έχει τις ρίζες της στην αρχαία ελληνική.
Η σημασία της
Η λέξη «εφέστιος» σημαίνει αυτός που βρίσκεται κοντά στην εστία, δηλαδή κοντά στο κέντρο του σπιτιού, όπου βρισκόταν η φωτιά και αποτελούσε σύμβολο της οικογενειακής ζωής.
Στην αρχαιότητα ο όρος χρησιμοποιούνταν, μεταξύ άλλων, για να περιγράψει τους εφέστιους θεούς, δηλαδή τους θεούς που θεωρούνταν προστάτες της οικογένειας και της οικίας. Τα αγάλματά τους τοποθετούνταν κοντά στην οικογενειακή εστία, γεγονός που εξηγεί και την ονομασία τους.
Σήμερα η λέξη «εφέστιος» δεν χρησιμοποιείται στη σύγχρονη καθημερινή γλώσσα, ωστόσο αποτελεί ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα του πλούτου και της εκφραστικότητας της αρχαίας ελληνικής.
