Ένα ριζικά ανανεωμένο και πιο αυστηρό πλαίσιο διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας, φέρνοντας δομικές αλλαγές στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων και των υπαλλήλων. Στο επίκεντρο των μεταρρυθμίσεων βρίσκεται η καθιέρωση της μισθολογικής διαφάνειας και των ίσων αμοιβών για εργασία ίσης αξίας, ανεξαρτήτως φύλου.
Η νέα αυτή πραγματικότητα επηρεάζει άμεσα και τις προσλήψεις, καθώς οι εργοδότες υποχρεούνται πλέον να γνωστοποιούν εκ των προτέρων το εύρος του μισθού για τη θέση, ενώ απαγορεύεται να ρωτούν τον υποψήφιο για τις απολαβές του στην προηγούμενη εργασία του. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι αποκτούν το δικαίωμα να ενημερώνονται για τα επίπεδα αμοιβών σε αντίστοιχες θέσεις της εταιρείας, βάζοντας τέλος στις αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις.
Παράλληλα, το νέο πλαίσιο εισάγει μεγαλύτερη ευελιξία αλλά και αυστηρότερους ελεγκτικούς μηχανισμούς στον χρόνο εργασίας και ανάπαυσης. Συγκεκριμένα, καθίσταται δυνατή η κατάτμηση της ετήσιας κανονικής άδειας σε περισσότερα τμήματα μέσα στο έτος κατόπιν διμερούς συμφωνίας, διευκολύνοντας την οργάνωση του χρόνου, με το ζητούμενο ωστόσο να παραμένει η αποφυγή του κατακερματισμού της ξεκούρασης του προσωπικού. Ταυτόχρονα, επεκτείνεται σταδιακά σε νέους κλάδους η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, η οποία καταγράφει με ακρίβεια την προσέλευση, την αποχώρηση, τα διαλείμματα και τις υπερωρίες.
Η ψηφιακή αυτή καταγραφή λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας των εργαζομένων απέναντι στην αδήλωτη εργασία και τις απλήρωτες υπερωρίες, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να εγκαταλείψουν τις άτυπες πρακτικές του παρελθόντος.
