Υπάρχουν λέξεις στην ελληνική γλώσσα που, αν και χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, συχνά κρύβουν τη σημασία τους πίσω από την επίσημη ή αρχαιοπρεπή μορφή τους. Μία από αυτές είναι η λέξη «βδελυγμία», την οποία πολλοί έχουν ακούσει κυρίως μέσα από την έκφραση «μετά βδελυγμίας».
Η λέξη «βδελυγμία» σημαίνει έντονη αηδία, αποστροφή, απέχθεια ή σιχασιά. Χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να περιγράψουμε ένα συναίσθημα ισχυρής αρνητικής αντίδρασης απέναντι σε μια πράξη, μια κατάσταση ή μια συμπεριφορά.
Η πιο γνωστή έκφραση είναι το «μετά βδελυγμίας», η οποία δηλώνει ότι κάποιος αντιμετωπίζει κάτι με μεγάλη αποστροφή και ηθική αγανάκτηση. Δεν πρόκειται απλώς για μια απλή δυσαρέσκεια, αλλά για ένα πολύ πιο έντονο συναίσθημα αποδοκιμασίας.
Για παράδειγμα, η φράση:
«Καταδίκασε την πράξη μετά βδελυγμίας» σημαίνει ότι την απέρριψε με έντονη απέχθεια και βαθιά αποδοκιμασία.
Η «βδελυγμία» αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα του πλούτου της ελληνικής γλώσσας, καθώς μια μόνο λέξη μπορεί να αποδώσει με ακρίβεια ένα σύνθετο ανθρώπινο συναίσθημα, διατηρώντας ζωντανή μια έκφραση που έχει τις ρίζες της σε παλαιότερες εποχές.
