Χωρίς καμία ένδειξη αποκλιμάκωσης συνεχίζεται η ανοδική πορεία στις τιμές των υγρών καυσίμων, με τους καταναλωτές να παρακολουθούν με έκδηλη ανησυχία τον υδράργυρο στην αντλία να ξεπερνά το ψυχολογικό όριο των 2 ευρώ. Η κρίση στη Μέση Ανατολή, που πυροδοτήθηκε στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου, φαίνεται να αποτελεί τον βασικό καταλύτη για ένα κύμα ακρίβειας που έχει αλλάξει δραματικά τα δεδομένα στην αγορά.
Τα στατιστικά στοιχεία αποτυπώνουν την ένταση του προβλήματος. Από τις 28 Φεβρουαρίου έως σήμερα, η αμόλυβδη βενζίνη έχει σημειώσει άλμα 0,335 ευρώ ανά λίτρο, σκαρφαλώνοντας από τα 1,752 ευρώ στα 2,087 ευρώ. Αντίστοιχα, το πετρέλαιο κίνησης ακολούθησε παρόμοια τροχιά, με την τιμή του να αυξάνεται κατά 0,312 ευρώ, φτάνοντας πλέον στα 1,880 ευρώ το λίτρο.
Η κατάσταση αυτή πλήττει τον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας, καθώς το 83,6% των πολιτών χρησιμοποιεί την αμόλυβδη ως βασικό καύσιμο. Με το 60% των Ελλήνων να εξαρτάται αποκλειστικά από το ιδιωτικό του όχημα για τις μετακινήσεις του και μόλις ένα 20,7% να στρέφεται στα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα περιθώρια ελιγμών για τα νοικοκυριά είναι πρακτικά ανύπαρκτα.
Μια ιδιαίτερα επιβαρυντική πτυχή της κρίσης αποτελεί η σύνθεση της τελικής τιμής. Σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα, οι φόροι και οι κρατικές επιβαρύνσεις υπερβαίνουν πλέον την καθαρή αξία του προϊόντος. Σε ένα ενδεικτικό γέμισμα αξίας 50 ευρώ, ο καταναλωτής πληρώνει μόλις 23,24 ευρώ για το καύσιμο, ενώ τα υπόλοιπα 26,76 ευρώ καταλήγουν στα δημόσια ταμεία.
Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις από πρατηριούχους και οργανώσεις καταναλωτών για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης —στα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών κρατών— η κυβέρνηση παραμένει αρνητική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αντ' αυτού, προσανατολίζεται στην παράταση του fuel pass για το δίμηνο Ιουνίου-Ιουλίου, ένα μέτρο που όμως θεωρείται «ασπιρίνη» απέναντι στο μέγεθος των ανατιμήσεων.
Η οικονομική πίεση έχει ήδη οδηγήσει σε αισθητή κάμψη της κατανάλωσης. Σύμφωνα με εκπροσώπους του κλάδου, η ζήτηση πανελλαδικά έχει υποχωρήσει κατά μέσο όρο 12%, ενώ σε ορισμένες επαρχιακές περιοχές η πτώση είναι δραματική, αγγίζοντας ακόμη και το 30%, καθώς οι πολίτες περιορίζουν τις μετακινήσεις τους στις απολύτως απαραίτητες.
