Σημαντική νομολογιακή εξέλιξη για το ασφαλιστικό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων φέρνει η απόφαση 26/2025 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία κρίνει συνταγματική τη χορήγηση σύνταξης ακόμη και σε όσους έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για κακουργήματα.
Ο Αλέξης Μητρόπουλος κάνει λόγο για απόφαση σταθμό
Σε ανακοίνωση στην σελίδα του ο πάντα έγκυρος Αλέξης Μητρόπουλος κάνει λόγο για απόφαση σταθμό
Η απόφαση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η κατάργηση της στέρησης σύνταξης –όπως είχε προβλεφθεί με το άρθρο 62 του π.δ. 169/2007– είναι πλήρως συμβατή με το Σύνταγμα, μετά την αλλαγή που εισήγαγε το άρθρο 5 παρ. 1 του ν. 4488/2017.
Τι αλλάζει με την απόφαση
Μέχρι το 2017, ίσχυε μια αυστηρή διάταξη που προέβλεπε ότι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι καταδικάζονταν για σοβαρά ποινικά αδικήματα (κακουργήματα) στερούνταν το δικαίωμα σύνταξης.
Ωστόσο, η νομοθετική μεταρρύθμιση του 2017 κατήργησε τη συγκεκριμένη πρόβλεψη, ανοίγοντας τον δρόμο για την αποκατάσταση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, ανεξαρτήτως ποινικής καταδίκης.
Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την απόφαση 26/2025, έκρινε ότι αυτή η αλλαγή δεν παραβιάζει συνταγματικές αρχές, επικυρώνοντας ουσιαστικά τη νέα προσέγγιση της Πολιτείας.
Το σκεπτικό: Άλλο ποινή, άλλο σύνταξη
Κεντρικό στοιχείο της κρίσης του Δικαστηρίου αποτελεί η διάκριση μεταξύ ποινικής ευθύνης και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Σύμφωνα με τη νομολογιακή προσέγγιση:
η σύνταξη δεν αποτελεί «προνόμιο» που μπορεί να αφαιρεθεί ως πρόσθετη ποινή,
αλλά ανταποδοτικό δικαίωμα, που απορρέει από τις εισφορές και τα έτη υπηρεσίας του εργαζομένου.
Με αυτό το σκεπτικό, η πλήρης στέρηση σύνταξης κρίθηκε ως μέτρο δυσανάλογο, το οποίο δεν συνάδει με τις αρχές της αναλογικότητας και της κοινωνικής ασφάλισης.
Γιατί χαρακτηρίζεται «απόφαση–σταθμός»
Η σημασία της απόφασης είναι πολλαπλή:
- Εδραιώνει νομολογιακά την αλλαγή που εισήγαγε ο νόμος του 2017
- Θέτει σαφή όρια στο πώς μπορεί το κράτος να συνδέει την ποινική ευθύνη με ασφαλιστικά δικαιώματα
- Δημιουργεί προηγούμενο για αντίστοιχες υποθέσεις στο μέλλον
Παράλληλα, ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση γύρω από το αν και σε ποιο βαθμό η Πολιτεία μπορεί να επιβάλλει διοικητικές ή οικονομικές συνέπειες σε καταδικασθέντες υπαλλήλους.
