Αν έχετε περιηγηθεί έστω και λίγο σε μουσικά sites ή δισκογραφικές λίστες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχετε συναντήσει την ένδειξη «LP» δίπλα σε τίτλους άλμπουμ. Τι ακριβώς, όμως, κρύβεται πίσω από αυτά τα δύο γράμματα;
Το «LP» προέρχεται από τον όρο «Long Play» και αφορά μια καθοριστική εξέλιξη στην ιστορία της δισκογραφίας. Πρόκειται για δίσκους βινυλίου μεγάλης διάρκειας, οι οποίοι ξεπερνούσαν σε χρόνο αναπαραγωγής τα κλασικά single της εποχής.
Ένας τυπικός δίσκος LP μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 24 έως 30 λεπτά μουσικής σε κάθε πλευρά, συγκεντρώνοντας συνολικά 40 έως 50 λεπτά ήχου. Αυτή η αυξημένη χωρητικότητα άλλαξε τα δεδομένα: από τις δεκαετίες του 1940 και του 1950, οι καλλιτέχνες απέκτησαν τη δυνατότητα να παρουσιάζουν ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές — ολόκληρα άλμπουμ με ενιαία ταυτότητα — και όχι απλώς μεμονωμένα τραγούδια.
