Η οικονομική ασφάλεια μετά την αποχώρηση από την εργασία αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για εκατομμύρια πολίτες παγκοσμίως. Καθώς το κόστος ζωής αυξάνεται, η επάρκεια των συντάξεων δοκιμάζει τις αντοχές των κοινωνικών συστημάτων.
Πρόσφατη διεθνής ανάλυση της Moorepay εξετάζει το κατά πόσο οι συντάξεις καλύπτουν τις βασικές ανάγκες των συνταξιούχων, εστιάζοντας στην αγοραστική τους δύναμη.
Ορισμένα κράτη ξεχωρίζουν, καθώς προσφέρουν στους συνταξιούχους τους εισόδημα πολλαπλάσιο του κόστους ζωής. Στην πρώτη θέση παγκοσμίως βρίσκεται το Κουβέιτ, όπου η ετήσια σύνταξη αντιστοιχεί στο 566,14% των βασικών εξόδων, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο διαβίωσης.
Μπαχρέιν, με κάλυψη κοντά στο 400%
Λουξεμβούργο, με περίπου 225%
Ιταλία, με 209,6%
Φινλανδία, με 208,23%
Ιδιαίτερα στην Ευρώπη, οι παραπάνω χώρες εμφανίζουν ισχυρά συνταξιοδοτικά μοντέλα, καθώς οι παροχές τους συνδέονται άμεσα με τις αποδοχές που είχε ο εργαζόμενος κατά τη διάρκεια του επαγγελματικού του βίου.
Η εικόνα στην Ελλάδα είναι σαφώς πιο περιορισμένη. Παρότι η σύνταξη καλύπτει τυπικά το κόστος ζωής, το περιθώριο οικονομικής άνεσης παραμένει ελάχιστο.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία:
Η μέση ετήσια σύνταξη ανέρχεται σε 9.784 ευρώ
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 102,85% του μέσου κόστους ζωής
Ένας συνταξιούχος σε αστική περιοχή διατηρεί πλεόνασμα περίπου 270 ευρώ ετησίως, μετά την κάλυψη βασικών αναγκών
Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ελλάδα κατατάσσεται 22η παγκοσμίως ως προς την αγοραστική δύναμη των συνταξιούχων της.
Το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα βασίζεται στον Νόμο 4387/2016, όπως αυτός εφαρμόζεται σήμερα. Η κύρια σύνταξη γήρατος προκύπτει από έναν συνδυασμό παραγόντων:
Μέσος όρος συντάξιμων αποδοχών από το 2002 και μετά
Συνολικά έτη ασφάλισης
Συντελεστές αναπλήρωσης, οι οποίοι αυξάνονται ανάλογα με τα έτη εργασίας
Ο μηχανισμός αυτός καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το τελικό ποσό που λαμβάνει ο ασφαλισμένος.
Για την αποχώρηση από την εργασία μέσω του e-ΕΦΚΑ ισχύουν ενιαίοι κανόνες για άνδρες και γυναίκες:
Στα 62 έτη, με 40 χρόνια ασφάλισης για πλήρη σύνταξη ή με 15 χρόνια για μειωμένη, όπου αυτό προβλέπεται
Στα 67 έτη, με τουλάχιστον 15 χρόνια ασφάλισης για πλήρη σύνταξη
Οι προϋποθέσεις αυτές καθορίζουν τον χρόνο και το ύψος της συνταξιοδοτικής παροχής.
