Το βιβλίο του Δημήτρη Καλτσώνη «Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία: από τον Σουν Τσου στους Λένιν, Μάο, Κάστρο» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Τόπος είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για όλα τα αριστερά κόμματα που θέλουν να διεκδικήσουν την εξουσία. Και αυτό γιατί μας θυμίζει ορισμένες ξεχασμένες από αυτά βασικές αρχές, ότι πρέπει να έχουν στρατηγικό στόχο και να είναι ευέλικτα στην εξέλιξη της ταξικής πάλης, προσαρμόζοντας την τακτική τους.
Το δεύτερο μέρος του τίτλου, «από τον Σουν Τσου, στους Λένιν, Μάο και Κάστρο», αναφέρεται στις μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι συγκεκριμένοι για να φτάσουν στην τελική κατάκτηση της εξουσίας. Κατ’ αρχάς μας θυμίζει ο Καλτσώνης ότι «κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ρήξη, χωρίς επανάσταση». Μας λέει ότι η αντίθετη άποψη έχει αποδειχθεί επιστημονικά και ιστορικά αφελής. Η κυρίαρχη τάξη δεν έχει παραδώσει ποτέ και πουθενά την προνομιούχα θέση της χωρίς να δώσει έναν πολύπλευρο, σκληρό, παρατεταμένο και αιματηρό αγώνα.
Ο συγγραφέας υπογραμμίζει πως πρέπει από τα εργατικά κόμματα να υπάρχει ανάληψη και διατήρηση της πρωτοβουλίας. «Πώς μπορεί κάποιος ν’ αποφύγει την ισχύ και ν’ αξιοποιήσει την αδυναμία του αντιπάλου, να βρίσκει συμμάχους, να κατακερματίζει τον εχθρό, να βελτιώνει τον συσχετισμό δυνάμεων, γιατί είναι κομβικός ο ρόλος του λαϊκού παράγοντα, των ιδεών και της ηθικής υπεροχής; Μπορούν οι λαοί να κατακτήσουν την εξουσία στον 21ο αιώνα υπερνικώντας την τεχνολογική υπεροχή των ισχυρών; Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που θίγει το παρόν βιβλίο» (από το οπισθόφυλλο).
Επίσης τα κόμματα που μιλάνε στο όνομα της εργατικής τάξης δεν πρέπει να φαντάζονται ότι η κατάκτηση της εξουσίας θα είναι μία και μοναδική πράξη, μία και μοναδική μάχη. Απαιτούνται καθημερινή δουλειά, διεκδικήσεις, απεργίες. Ο Καλτσώνης μάς θυμίζει ότι ιστορικά οι επαναστάσεις παίζουν τον ρόλο της ποιοτικής μεταβολής, αφού έχει προηγηθεί η ποσοτική συσσώρευση με ποικίλους αγώνες και μάχες.
Ενα στοιχείο που χαρακτηρίζει το εν λόγω βιβλίο είναι και τα ιστορικά παραδείγματα που φέρνει. Σε κάθε αρχή που προτείνει έχει και ένα παράδειγμα. Πότε με τον Λένιν, πότε με τον Μάο, πότε με τον Κάστρο, ενώ για τα καθ’ ημάς πότε με την Κατοχή, πότε με τον Εμφύλιο, πότε με την πτώση της χούντας κ.λπ.
Δίνει και μιαν άλλη «συμβουλή» στα κόμματα που μιλάνε στο όνομα της εργατικής τάξης: Ποτέ μην απειλείτε εάν δεν είστε σε θέση να υλοποιήσετε αυτή την απειλή. Λόγω της φύσης της ταξικής πάλης, θα ηττηθείτε.
Αλλη «συμβουλή» είναι αυτά να μην υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο: Και εδώ μας θυμίζει τον Λένιν, ο οποίος υπογράμμιζε: «Η αντίσταση της αστικής τάξης στην απαλλοτρίωση των προνομίων της είναι φυσικά αναπόφευκτη. Για να φτάσει η αντίσταση μέχρι τον εμφύλιο πόλεμο πρέπει να υπάρχουν ακόμη και κάποιες μάζες ικανές να πολεμήσουν».
Παράλληλα, ο Καλτσώνης μάς υπενθυμίζει μια τακτική της άρχουσας τάξης απέναντι στα λαϊκά κινήματα: «Ο κατά κανόνα μη ομολογημένος στόχος της διατήρησης του καπιταλιστικού κοινωνικοοικονομικού συστήματος και της αύξησης της εκμετάλλευσης υπηρετείται συχνά από μια πολιτική μικρών αλλαγών. Οι αστοί πολιτικοί χρησιμοποιούν τη μέθοδο της διολίσθησης και την απόκρυψη του τελικού στόχου και στις ενδοαστικές αντιθέσεις».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Κλειστά σχολεία αύριο Δευτέρα 12/1 λόγω κακοκαιρίας
Πώς λέγεται το «βίντεο» στα ελληνικά;
Επιστροφή ενοικίου: Ποιοι εκπαιδευτικοί εισπράττουν έως 2.850 ευρώ χωρίς αίτηση
Λογαριασμοί ρεύματος 2026: Πώς θα πάρετε έκπτωση έως 70% με μία αίτηση
