Ο «θριγκός» είναι αρχιτεκτονικός όρος και δηλώνει το εξωτερικά εμφανές μέρος των αρχαίων (ή κλασικών) κτιρίων που βρίσκεται πάνω από τους κίονες και κάτω από τη σκεπή.
Παράδειγμα: «Ο θριγκός αποτελείται από το επιστύλιο, τη ζωφόρο, το αέτωμα, το διάζωμα και τον γείσο».
