Μπροστά σε ένα νέο τοπίο στο συνταξιοδοτικό σύστημα βρίσκονται οι εργαζόμενοι που σήμερα έχουν περάσει τα 50 — κυρίως όσοι γεννήθηκαν μετά το 1968 και το 1969. Πρόκειται για τη «μεταβατική γενιά» που δεν πρόλαβε τις ευνοϊκές ρυθμίσεις των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά και δεν έχει ακόμη εγκλωβιστεί πλήρως στα αυστηρά όρια ηλικίας που ισχύουν σήμερα.
Η κυβέρνηση οφείλει έως το τέλος του 2026 να επανεξετάσει τα δύο βασικά όρια συνταξιοδότησης:
- 67 έτη με 15 χρόνια ασφάλισης και
- 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης.
Η αναθεώρηση αυτή θα βασιστεί στο προσδόκιμο ζωής, το οποίο, σύμφωνα με την Εθνική Αναλογιστική Αρχή, παρουσιάζει αύξηση. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, από το 2027 ενδέχεται να προκύψουν αυξήσεις στα ηλικιακά όρια, καθιστώντας ακόμη δυσκολότερη την «έξοδο» στη σύνταξη.
Η γενιά των 55άρηδων σε σταυροδρόμι
Όπως εξηγεί ο δικηγόρος Διονύσης Ρίζος, οι σημερινοί 55άρηδες βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σημείο. Δεν πρόλαβαν τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις που ίσχυαν πριν το 2015, ωστόσο έχουν ακόμη μερικές διόδους εξόδου — κυρίως μέσω πλασματικών ετών ή ειδικών διατάξεων.
Οι ασφαλισμένοι χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
Παλαιοί ασφαλισμένοι (πριν την 1/1/1993): Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να αποχωρήσουν στα 58–60, εφόσον πληρούν προϋποθέσεις γονεϊκότητας ή εργάζονται σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Νέοι ασφαλισμένοι (μετά την 1/1/1993): Υπάγονται στα γενικά όρια, δηλαδή 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης ή 67 έτη με 15 χρόνια.
Οι διαφοροποιήσεις ωστόσο είναι σημαντικές ανάμεσα σε μισθωτούς, δημοσίους υπαλλήλους και ελεύθερους επαγγελματίες, καθώς κάθε κατηγορία διαθέτει διαφορετικά “κλειδιά” εξόδου.
