Καθώς τα πρωτοβρόχια μπαίνουν στα σκαριά και ο ήλιος χαμηλώνει, ήρθε η στιγμή για μια πρώτη φθινοπωρινή εξόρμηση — και πού αλλού να οδηγηθείς πέρα από τα Καμιναράτα, το διάσημο «Μπαλκόνι της Κεφαλονιάς» με την άγρια, ατόφια ομορφιά.
Από την Αθήνα μέχρι την Κυλλήνη θα χρειαστείς περίπου 3 ώρες και 15 λεπτά. Το πλοίο που σε φέρνει στον Πόρο της Κεφαλονιάς φεύγει στις 07:00, 09:45 και 21:30. Σε 1,5 ώρα είσαι στην ξηρά· ακολούθησε τη διαδρομή προς Ληξούρι και ύστερα 20 λεπτά αναρρίχησης έως τα 360 μέτρα υψόμετρο — εκεί σε υποδέχεται ένα χωριό που κόβει την ανάσα.
Τα Καμιναράτα, με τους περίπου 200 μόνιμους κατοίκους, στέκονται αμφιθεατρικά στο βουνό και «βλέπουν» ολόκληρο το νησί: από το Ληξούρι και το Αργοστόλι ως τον μεγαλειώδη Αίνο. Με την έλευση του φθινοπώρου — και περισσότερο με τον πρώτο χιονιά — το χωριό μεταμορφώνεται σε σκηνικό ταινίας, όπου ο χρόνος σταματά και ο επισκέπτης γίνεται κομμάτι της εικόνας.
Αν αναζητάς ηρεμία, εικόνες που γεμίζουν το βλέμμα και φύση που αφυπνίζει, τα Καμιναράτα δεν έχουν ανταγωνισμό.
Μονή, πηγή και… “κάτσες” συνομιλίας
Λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό βρίσκεται η Μονή των Κηπουραίων, ιδρύθηκε το 1759 και «κατοικεί» σε μια κορυφή δίπλα στο εντυπωσιακό ακρωτήριο της Σχίζας. Καθώς επιστρέφεις, μία στάση επιβάλλεται στη βρύση του Ταφιού, όπου οι ντόπιοι πιστεύουν ότι το νερό έχει θεραπευτικές ιδιότητες.
Στο ίδιο χρώμα κοινοτικής δημιουργίας, οι κάτοικοι των Καμιναράτων «σφράγισαν» τις γωνιές του χωριού με πέτρινες κάτσες — παγκάκια σε σημεία συνάντησης — που θυμίζουν πως οι ανθρώπινες ιστορίες γράφονται συντροφιά και λόγο.
