Το ουρλιαχτό ως τρόπος επικοινωνίας
Παρόλο που οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη πως το ουρλιαχτό αποτελεί μέσο επαφής μεταξύ των μελών ενός κοπαδιού, τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι δεν είναι όλα τα ουρλιαχτά ίδια. Οι λύκοι φαίνεται να ουρλιάζουν εντονότερα όταν λείπει κάποιο ζώο με το οποίο έχουν στενή σχέση ή όταν απομακρύνεται ένα από τα κυρίαρχα μέλη της αγέλης.
Η μελέτη στην Αυστρία
Η ερευνητική ομάδα της Ζυρίχης και της Βιέννης παρακολούθησε δύο κοπάδια με συνολικά 9 λύκους, οι οποίοι ζούσαν σε προστατευμένο χώρο στο Κέντρο Επιστήμης των Λύκων στην Αυστρία. Σε κάθε πείραμα, ένας λύκος απομακρυνόταν από τον χώρο και οι επιστήμονες κατέγραφαν τις αντιδράσεις των υπόλοιπων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ουρλιαχτό ξεκινούσε μέσα στα πρώτα 20 λεπτά και η έντασή του εξαρτιόταν από το ποιος έλειπε. Όσο πιο σημαντικός ήταν ο λύκος για την κοινωνική συνοχή της αγέλης ή όσο περισσότερη συντροφιά είχε μοιραστεί με τους άλλους, τόσο πιο έντονα αντιδρούσαν.
Συναισθηματικός δεσμός
Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι το ουρλιαχτό δεν είναι απλώς μια πρακτική προσπάθεια εντοπισμού ή επανασύνδεσης, αλλά και μια μορφή συναισθηματικής αντίδρασης. Όπως σημείωσε ο Σάιμον Τάουνσεντ από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, "οι λύκοι φαίνεται να ουρλιάζουν περισσότερο για τα μέλη που είναι σημαντικά για αυτούς, είτε λόγω ιεραρχίας είτε λόγω φιλίας".
