Alfavita Newsroom Η τραγωδία ξεκινά τον Μάρτιο του 1692, στην αυστηρή πουριτανική κοινότητα του Σάλεμ, όταν δύο μικρά κορίτσια, η 9χρονη Ελίζαμπεθ Πάρις και η 11χρονη ανιψιά του πάστορα, Αμπιγκέιλ Γουίλιαμς, αρχίζουν να εκδηλώνουν περίεργα συμπτώματα. Χωρίς να υπάρχει επιστημονική εξήγηση για τα φαινόμενα, ένας γιατρός αποφασίζει ότι η μόνη εξήγηση είναι η μαγεία. Έτσι, οι δύο μικρές συμφωνούν και το πρώτο «κατηγορούμενο» είναι η μάγισσα. Μια αναφορά στο ημερολόγιο καταγράφει την ημερομηνία: 1 Μαρτίου 1692.
Η φήμη για τις «μαγικές πρακτικές» εξαπλώνεται και ο πανικός φουντώνει. Κάθε ατυχία ή αδιαθεσία αρχίζει να συνδέεται με τη διαβολική δραστηριότητα. Τα ψέματα ανακυκλώνονται και το ψευδές αφήγημα μεγαλώνει, ενώ η κοινότητα στοχοποιεί συνεχώς περισσότερους ανθρώπους ως «υποκινητές του κακού».
Η κατάσταση επιδεινώνεται όταν συλλαμβάνεται η Τιτούμπα, μια έγχρωμη σκλάβα, η οποία αναγκάζεται να ομολογήσει υπό την απειλή σωματικής βίας. Η «ομολογία» της περιλαμβάνει αναφορές σε οράματα και έναν μαύρο σκύλο που της έδινε εντολές. Η κοινότητα ακούει με δέος, ενώ η υστερία επεκτείνεται και προκαλεί νέες συλλήψεις.
Μέχρι τον Ιούνιο του 1692, πάνω από 150 άτομα, στην πλειοψηφία τους γυναίκες, κατηγορούνται για μαγεία. Η δικαστική διαδικασία είναι σκληρή και αμείλικτη, με την πρώτη καταδικασμένη να είναι η Μπρίτζετ Μπίσοπ, η οποία εκτελείται στις 10 Ιουνίου. Στις επόμενες ημέρες, 13 γυναίκες και 4 άνδρες οδηγούνται στην αγχόνη, ενώ ένας άνδρας εκτελείται με λιθοβολισμό. Η βασική απόδειξη στις δίκες είναι η «ομολογία» των κατηγορουμένων, οι οποίοι καταδικάζονται όχι για τις πράξεις τους, αλλά για τις εντυπωσιακές αντιδράσεις των θυμάτων τους στο δικαστήριο.
Η υστερία συνεχίζεται μέχρι τον Οκτώβριο του 1692, όταν ο κυβερνήτης Ουίλιαμ Φιπς ανατρέπει τη διαδικασία, απορρίπτοντας τις κατηγορίες ως αβάσιμες και ακυρώνοντας το δικαστήριο. Οι εκτελέσεις σταματούν και οι φυλακισμένοι αποφυλακίζονται. Όμως, η ζημιά είναι ήδη ανεπανόρθωτη: 19 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και η κοινότητα ζει με την ενοχή και τον φόβο του ανείπωτου.
Η ιστορία της Τιτούμπα, όμως, δεν τελειώνει εκεί. Παρά την απελευθέρωσή της από έναν άγνωστο που πληρώνει την εγγύησή της, η Τιτούμπα δεν παίρνει καμία αποζημίωση ή αναγνώριση και χάνεται από τις σελίδες της ιστορίας, όπως τόσες άλλες γυναίκες που θυσιάστηκαν ως «βολικοί αποδιοπομπαίοι τράγοι».
Τρία αιώνες αργότερα, επιστήμονες προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα από διαφορετική σκοπιά. Η Δρ. Λίντα Καποραέλ, το 1976, προτείνει τη θεωρία ότι η παράνοια και τα συμπτώματα των κοριτσιών ενδέχεται να οφείλονται σε εργοτισμό, δηλητηρίαση από μολυσμένο σίκαλη. Το 1691, οι υγρές συνθήκες και οι ακραίοι χειμώνες δημιούργησαν τις ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη του μύκητα που προκαλεί παραισθήσεις και ψυχολογικές διαταραχές.
Έτσι, ίσως ο «διάβολος του Σάλεμ» να μην ήταν τίποτα παραπάνω από έναν μύκητα αλλα η τραγωδία του Σάλεμ μας υπενθυμίζει πως η ιστορία των «μαγισσών» και του μαζικού πανικού έχει πολλά να μας πει και για τη σύγχρονη εποχή των ψευδών ειδήσεων.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
