Alfavita Newsroom Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουμε στη ζωή μας για την κίνηση στους δρόμους είναι πως το κόκκινο χρώμα σημαίνει ότι σταματάμε και το πράσινο ότι προχωράμε. Τι συμβαίνει όμως όταν σε μια κουλτούρα το πράσινο σημαίνει και μπλε; Μόνο οι Ιάπωνες θα μπορούσαν να απαντήσουν σε αυτό.
Αρκεί μία επίσκεψη στην Ιαπωνία, για να διαπιστώσει κάποιος ότι τα φανάρια δεν είναι πράσινα αλλά μπλε, και μάλιστα σε διάφορες αποχρώσεις. Αυτό, όπως αναφέρει το Atlas Obscura, δεν οφείλεται σε κάποιο τεχνικό λάθος. Αλλά στην ιαπωνική γλώσσα.
Μερικούς αιώνες πριν, η ιαπωνική γλώσσα είχε λέξεις μόνο για τέσσερα βασικά χρώματα. Το μαύρο, το λευκό, το κόκκινο και το μπλε. Αν κάποιος περιέγραφε κάτι πράσινο, τότε θα χρησιμοποιούσε τη λέξη «ao» για το μπλε.
Αυτό λειτουργούσε μέχρι το τέλος της πρώτης χιλιετίας. Τότε ήρθε στο προσκήνιο η λέξη «midori» για να περιγράψει πιο λεπτομερώς το πράσινο. Αλλά ακόμα και τότε, το midori θεωρήθηκε απόχρωση του ao.
Τα πρώτα φανάρια στην Ιαπωνία εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1930. Ήταν πράσινα, αλλά αναφέρονταν ως μπλε. Η κυβέρνηση είχε μεγάλο πρόβλημα με τους γλωσσολόγους. Αντί λοιπόν να αλλάξουν τις επίσημες περιγραφές, αποφάσισαν να αλλάξουν χρώμα στα φώτα, παραμένοντας όσο πιο κοντά μπορούν στο διεθνές δίκαιο, που υπαγορεύει κοινό κώδικα με κόκκινο και πράσινο όσον αφορά στα φανάρια.
Βέβαια, η διεθνής σύμβαση που μιλάει για κόκκινα κίτρινα και πράσινα φανάρια, έχει υπογραφεί από 74 χώρες, αλλά όχι από την Ιαπωνία. Προσπάθησε όμως να υιοθετήσει μια φιλοσοφία γύρω απ’ αυτήν. Γι’ αυτό και από το 1973, η κυβέρνηση πήρε την απόφαση πως τα φανάρια θα πρέπει να είναι η πιο μπλε απόχρωση του πράσινου. Και όπως λέει το Atlas Obscura, μέχρι και σήμερα οι υποψήφιοι οδηγοί περνούν ένα τεστ όρασης που εκτός από το κόκκινο και το κίτρινο, περιλαμβάνει το μπλε. Όχι το πράσινο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
