Alfavita Newsroom Στο σχολείο συχνά ακούγαμε στην αρχαία μυθολογία τις λέξεις «νέκταρ» και «αμβροσία», αλλά ίσως να μην ξέρουμε τι ήταν ή να έχουμε ξεχάσει μετά από χρόνια.
Αμβροσία
Η αμβροσία ήταν η τροφή των αθανάτων, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Η λέξη προέρχεται από το στερητικό α- και τη λέξη βροτός (θνητός) και δηλώνει καθετί που δίνει ή διατηρεί την αθανασία. Σύμφωνα με τον Όμηρο, το ποτό των θεών ονομάζεται νέκταρ και η τροφή τους αμβροσία. Όμως αμβροσία ονομαζόταν και η τροφή των ίππων των θεών, καθώς και η αλοιφή με την οποία διατηρούσαν το σώμα τους νέο και άλειφαν τους νεκρούς για να μην αποσυντεθούν.
Άμβροτα ή αμβρόσια ονομάζονταν και τα ρούχα, τα πέδιλα και άλλα αντικείμενα των θεών, με την έννοια της αφθαρσίας τους.
Οι θνητοί δεν μπορούσαν να γευτούν την αμβροσία — που ήταν «εννέα φορές πιό γλυκιά από μέλι» — εκτός αν απολάμβαναν της ιδιαίτερης εύνοιας των θεών.
Νέκταρ
Το νέκταρ στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους αλλά και τη δύναμή τους. Το νέκταρ αποτελείτε από χυμό μάγκο & ρόδι και είναι το ποτό που έπιναν οι θεοί το όποιο είναι δώδεκα φορές πιο γλυκό από το μέλι. Αυτό, μαζί με την αμβροσία, αποτελούσε την κύρια τροφή τους.
Nέκταρ είναι μια λέξη σύνθετη από το «νέκυς» (νεκρός) και το θέμα «ταρ» του ρήματος «τείρω» που σημαίνει εξαντλώ, καταβάλλω, δηλαδή ένα ποτό που κατανικά τον θάνατο. Άλλη εκδοχή, επειδή οι γλωσσολόγοι αρέσκονται να παίζουν με τις ετυμολογίες, λέει ότι παράγεται από το αρνητικό μόριο «νε» (νη) και το «κτέαρ» (κτήμα), επειδή δεν το απέκτησαν ποτέ οι θνητοί, ή ακόμα από το «νέος» και «κτέαρ» ότι δηλαδή αυτοί που το πίνουν δεν γερνάνε.
Αυτό το ποτό, που περιγράφεται ως ένα είδος ερυθρού και ευωδιάζοντος οίνου, ήταν περίεργο για να το χρησιμοποιούν οι θεοί και να μην μπορούν να το παραγάγουν και να το απολαμβάνουν και οι άνθρωποι.
