Alfavita Newsroom Η σπουδαία ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου «άνοιξε» την καρδιά της στο «Secret» και αναφέρθηκε στην µάχη που δίνει µε την ωχρά κηλίδα ενώ έκανε ειδική μνεία και στο #MeΤoo.
Όπως εξομολογήθηκε δεν παίζει στην τηλεόραση, καθώς δεν μπορεί να διαβάσει τα σενάρια. «Είμαι περίπου τυφλή», αποκάλυψε και σημείωσε ότι η ασθένεια από την οποία πάσχει προκύπτει σε πολλούς ανθρώπους.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή της:
-Φέτος έχουμε πολλά σίριαλ στην τηλεόραση. Πώς το σχολιάζετε;
Δεν τα βλέπω τα σίριαλ, δεν τα ξέρω. Μου κάνει κι εμένα εντύπωση που είναι πολλά. Και ξέρω ότι ορισμένα είναι καλά. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε λιγότερο τις παλιές ταινίες.
-Γιατί δεν σας βλέπουμε στην τηλεόραση;
Τι να πρωτοκάνω; Παίζω στην παράσταση, γράφω ένα βιβλίο, αλλά εγώ, για να παίξω στην τηλεόραση, θα πρέπει να παίρνω σελίδες να τις διαβάζω και είμαι περίπου τυφλή. Όμως, πέραν αυτού, δεν µου λείπει η τηλεόραση, κάνω µόνο συνεντεύξεις.
-Πώς προέκυψε το πρόβλημα µε τα µάτια σας;
Όπως προκύπτει σε πολλούς ανθρώπους. Η ασθένεια λέγεται «ωχρά κηλίδα» και σημαίνει ότι βλέπεις πολύ αχνά. Δεν µπορείς να διαβάσεις, δεν µπορείς να δεις τηλεόραση.
-Πώς βλέπετε όλο αυτό που συνέβη µε το «#MeΤoo»;
Καλά έκανε και συνέβη. Ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει.
-Εσάς σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο όλα αυτά τα χρόνια;
Όχι, ποτέ.
Η Ξένια Καλογεροπούλου υπηρέτησε με το ταλέντο και την εργατικότητά της όλα σχεδόν τα είδη του θεάματος, από τα πιο σοβαρά ως τα πιο ελαφρά. Πολύ λίγοι έλληνες ηθοποιοί και μάλιστα σταρ του κινηματογράφου ή πρωταγωνιστές του θεάτρου εξελίχθηκαν τόσο σωστά και ωραία μέσα στον χρόνο όσο η Ξένια Καλογεροπούλου.
Η Ξένια Καλογεροπούλου γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1938 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1956 με έναν γαλλικό θίασο, παίζοντας Μολιέρο. Στην Ελλάδα πρωτόπαιξε το 1958 και σε μικρό χρονικό διάστημα αναδείχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της εποχής.
Πρωταγωνίστησε σε περισσότερα από 50 θεατρικά έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, ως Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, ως Πόρσια στον «Έμπορο της Βενετίας» και Ολίβια στη «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, ως Μιραντολίνα στη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι, ως Σόνια στους «Τελευταίους» του Γκόρκι, ως Εσμέ στην «Άποψη της Έιμι» του Ντ. Χέαρ. Από το 1965 ως το 1975 συγκρότησε θίασο με τον Γιάννη Φέρτη, με τον οποίο υπήρξαν ζευγάρι για ένα διάστημα, ενώ το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα, όπου, εκτός από τα θεατρικά της όνειρα, στέγασε και τον παιδικό της θίασο.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της το 1958, στην ταινία «Η κυρά μας η μαμή». Ακολούθησαν άλλες 35 ελληνικές και τρεις ξένες ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959), «Λαός και Κολονάκι» (1959), «2.000 ναύτες κι ένα κορίτσι» (1960), «Ο μπαμπάς μου κι εγώ» (1963), «Ο ανήφορος» (1964), «Ο σατράπης» (1967), «Το πιο λαμπρό μπουζούκι» (1968), «Ξύπνα καημένε Περικλή» (1969), «Ο άνθρωπος της καρπαζιάς» (1969), «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα» (1972), «Αγάπη μου παλιόγρια» (1972). Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τέλος τα παλιά διπλώματα: Τι αλλάζει για όλους τους οδηγούς
Διορισμοί εκπαιδευτικών 2026: Το ΦΕΚ με τα νέα πτυχία που «ξεκλειδώνουν» 10.000 μόνιμες θέσεις
