Σύμφωνα πάντα με τη μελέτη, η Ελλάδα έχει, κατά μέσο όρο, τις πιο υψηλές χρεώσεις μετά το Βέλγιο.
Τα κράτη-μέλη χωρίζονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: Η πρώτη περιλαμβάνει τις «φθηνές» χώρες της Ε.Ε., η δεύτερη «τις σχετικά φθηνές», η τρίτη τις «σχετικά ακριβές» και η τέταρτη τις «ακριβές» χώρες.
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται, κατά περίπτωση, είτε στην τέταρτη, είτε στην τρίτη κατηγορία, ανάλογα με το πακέτο υπηρεσιών.
Σημειώνεται ότι οι πιο ακριβές χώρες της Ε.Ε. στις χρεώσεις ευρυζωνικού Internet σταθερής, είναι οι ίδιες αυτές που έχουν και τις πιο αργές συνδέσεις.
Μάλιστα, στο τέλος του 2018, Βέλγιο, Ελλάδα, Κύπρος και Ιρλανδία δεν προσέφεραν συνδέσεις ταχυτήτων 1 Gbps - και Ελλάδα και Κύπρος δεν διέθεταν καν συνδέσεις με ταχύτητα άνω των 200 Μbps. Σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες προσφερόμενων πακέτων (απλή σύνδεση, διπλό ή τριπλό πακέτο) είναι πιο ακριβή από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Ανάλογα με το είδος σύνδεσης μεταβάλλονται και οι αποκλίσεις. Παραδείγματος χάριν, πακέτα που περιλαμβάνουν συνδέσεις ταχυτήτων 30 έως 100 Mbps, η απόκλιση της χώρας μας από τον μέσο όρο της ΕΕ κυμαίνεται από 20% έως και 60%.
Η μελέτη έδειξε ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο ακριβές χώρες όσο αυξάνεται η ταχύτητα σύνδεσης στο Διαδίκτυο. Στα πακέτα που περιλαμβάνουν συνδέσεις άνω των 100 (και έως 200 Mbps) η Ελλάδα είναι συνήθως η πιο ακριβή και οι αποκλίσεις διευρύνονται.
Για παράδειγμα, για ένα πακέτο με ίντερνετ και τηλεόραση με σύνδεση άνω των 100 Mbps, στην Ελλάδα η χρέωση είναι υπερδιπλάσια του μέσου όρου της ΕΕ, καθώς ξεπερνά τα 90 ευρώ τον μήνα, όταν o ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 43,7 ευρώ. Tα στοιχεία της μελέτης αξιοποιούνται στους δείκτες DESI (Digital Economy & Society Index).
