Νίκος Τσούλιας 
Αναρωτιέμαι. Πώς θα νιώθεις να θαυμάζεις τη Γη από τη Σελήνη, να είναι άστρο φωτεινό η Γη μας και το φεγγάρι ένας μεγάλος βράχος, να ανταλλάξουν τους ρόλους τους το δίδυμο ζευγάρι Γη – Σελήνη, να αλλάξει ο κόσμος σου όλος, να φτερουγίσει η σκέψη σου στην απεραντοσύνη του χωροχρόνου, να νιώσεις την ταπεινότητα του μπλε πλανήτη μας (να προβληματιστείς ότι είναι μόνο μια μικρή κουκίδα στο Σύμπαν), να αναθεωρήσεις τις μεταφυσικές σου ανησυχίες, να ξαναδείς το υπαρξιακό σου πρόβλημα, γιατί θα χρειαστεί να το τροποποιήσεις…
Μα είναι τόσο ανατρεπτικό. Ποιος είχε ποτέ διανοηθεί ότι εκτός από την ανατολή και τη δύση του Ήλιου και της Σελήνης μπορεί να δούμε και την ανατολή και τη δύση της Γης;
Όλα θα αλλάξουν. Η επιστήμη, η τέχνη, η φιλοσοφία, η θρησκεία, οι πολιτισμοί, οι κοινωνίες και φυσικά και ο στοχασμός και ο τρόπος σκέψης του «απλού» ανθρώπου θα μετασχηματιστούν. Καμιά φαντασία δεν μπορεί να προβλέψει την επινοητικότητα και τη δύναμη του ανθρώπου – ας ενσωματώσουμε πλέον τη φαντασία στη σφαίρα της πραγματικότητας.
Ζηλεύω. Ποιος θα πρωτογευθεί αυτή την πανέμορφη στιγμή, να ονειρεύεται βλέποντας τη Γη από τη Σελήνη, ποιο ζευγάρι ερωτευμένων δεν θα ρεμβάζει την παραδοσιακή (!) φεγγαράδα και την πανσέληνο αλλά τη «γαιάδα» και την πανγήινη σφαίρα; Ζηλεύω τους ποιητές που θα υμνούν τον πιο όμορφο πλανήτη, τους στοχαστές και τους διανοούμενους που θα φιλοσοφούν αγναντεύοντας με άλλη θέαση την ζωή μας και την ύπαρξή μας.
Απορώ και για τα πιο πεζά: Πώς θα αισθάνεσαι σωματικά και ψυχικά που δεν θα υπάρχει ατμόσφαιρα, που η βαρύτητα θα έχει άλλη, μικρότερη δύναμη, που θα κάνεις πιο μεγάλα βήματα, θα ισορροπείς πιο δύσκολα, θα πηδάς και θα τρέχεις πιο εύκολα, πώς θα μετασχηματιστεί η φυσιολογία του ανθρώπου – και πώς θα εξελιχθεί η ίδια η ζωή του;
Στοχάζομαι και για τα πιο …μακρινά. Πώς θα νιώθουν εκείνοι οι άνθρωποι που κάποια στιγμή ίσως να αποφασίσουν να ζήσουν μόνιμα εκεί, όταν η τεχνολογία διασφαλίσει κατάλληλες συνθήκες; Από τις πάλαι ποτέ τις περίφημες αποικίες της Μεσογείου θα βρεθούμε σε αποικίες του διαστήματος; Μα τότε δεν θα έχει αλλάξει η ίδια η φύση του ανθρώπου;
Προβληματίζομαι. Η αναδυόμενη τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική με το μίγμα βιολογίας και τεχνολογίας θα πάρουν την τύχη της Εξέλιξης στα χέρια τους (η Εξέλιξη δεν θα είναι προϊόν των τυχαίων μεταλλάξεων και της φυσικής επιλογής), θα δημιουργήσουν ένα ον που θα υπερβαίνει τον άνθρωπο. «Η βιολογική μηχανική δεν θα κάτσει υπομονετικά περιμένοντας τη φυσική επιλογή να κάνει τα μαγικά της» (Y. N. Harari, Homo Deus). Αλλά έτσι δεν συνέβαινε πάντοτε; Στο μακρύ ταξίδι της Εξέλιξης κανένα επίπεδο οργάνωσης της ύλης (και του πνεύματος ομού) δεν ρωτήθηκε αν θα ξεπεραστεί από κάτι πιο πολύπλοκο.
Όχι, δεν φοβάμαι τις αλλαγές. Φοβάμαι τη σταθερότητα, το τέλμα, τις ουτοπίες, τους παράδεισους, όπου τίποτα δεν συμβαίνει… Υπάρχει η απλή αλήθεια της Ηρακλείτειας σοφής ρήσης «τα πάντα ρει», υπάρχει η ιστορική πραγματικότητα. «Οι άνθρωποι φοβούνται συνήθως την αλλαγή, επειδή φοβούνται το άγνωστο. Αλλά η μοναδική μεγάλη σταθερά της ιστορίας είναι ότι όλα αλλάζουν». (Υ. N. Harari, Homo Deus).
Παθιάζομαι με το παιχνίδι της Γνώσης. Πόση δύναμη κρύβει η σκέψη του ανθρώπου! Ο Homo Sapiens γίνεται Homo Deus; Αλλά στη Γνώση θέλουμε μαζί της τη Σοφία και την Αγάπη, γιατί μόνο έτσι θα μπορούμε να χαιρόμαστε τα δημιουργήματά μας, τις κοινωνίες μας, τους πολιτισμούς μας, τον εαυτό μας.
«Η αυγή της Γης»: Η θρυλική φωτογραφία της Γης από το Διάστημα κλείνει μισό αιώνα ζωής
Η πρώτη, ιστορική φωτογραφία της Γης από το διάστημα
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
