Ο δημοσιογράφος χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι «η Ελληνοφρένεια δεν ενοχλούσε, απλώς, δεν πουλούσε» και ότι «η τηλεόραση είναι επιχείρηση, δεν είναι μοναστήρι, δεν είναι Κύριε ελέησον», ενώ, όπως είπε ήταν κάτω από τον μέσο του όρο του καναλιού, εξ ου και κόπηκε.
Απαντώντας μέσω της ραδιοφωνικής πλέον «Ελληνοφρένειας» οι συντελεστές της εκπομπής σημειώνουν ότι αν ίσχυε αυτό το περί «κάτω του μέσου όρου», θα έπρεπε να κοπούν κι άλλες εκπομπές, οι οποίες κάνουν ανάλογα νούμερα.
Εξάλλου, αν κάποιο κανάλι πραγματικά θέλει να κρατήσει μια εκπομπή, αντί να την κόβει απροειδοποίητα, και μάλιστα αφού έχει παραδοθεί μονταρισμένο και το πιο πρόσφατο επεισόδιο, προκειμένου ούτε να αποχαιρετήσουν να μη μπορούν οι συντελεστές της, έχει κι άλλους τρόπους.
Μπορεί να επαναδιαπραγματευτεί πολλούς όρους, από τα μισθολογικά των συντελεστών, μέχρι το ενδεχόμενο αλλαγής ώρας, ώστε να είναι ίσως πιο αποδοτική.
Αυτό, βεβαίως, που στη συγκεκριμένη περίπτωση το κανάλι δεν θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευτεί ήταν το ύφος, το στυλ, το περιεχόμενο και η σάτιρα της «Ελληνοφρένειας»…
