Αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα της προσφυγιάς στην Ειδομένη, αφού οι βομβαρδισμοί στη Συρία την είχαν αφήσει με ανεξίτηλα σημάδια στο μάγουλό της και χωρίς όραση από το δεξί της μάτι.
Μετά από έναν και πλέον χρόνο στην Ελλάδα, η 17χρονη Χάγια με τη μητέρα και τον αδερφό της, αποχαιρέτησε σήμερα τη χώρα που την αισθάνθηκε, όπως λέει, "πατρίδα της" και έφυγε από το "Ελ. Βενιζέλος", στο πλαίσιο του προγράμματος οικογενειακής επανένωσης, για να συναντήσει την υπόλοιπη οικογένεια στην Γερμανία.
"Θέλω να δω την οικογένειά μου αλλά την ίδια στιγμή, εδώ αισθάνομαι σαν να είμαι ήδη σπίτι μου, σαν να είμαι στη Συρία", είναι τα λόγια της Χάγια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λίγο πριν αναχωρήσει για το Βερολίνο για να βρεθεί, μετά από 2,5 χρόνια, με τον πατέρα της και τα άλλα δύο αδέρφια της.
Η Χάγια δείχνει να έχει ξεχάσει τις άσχημες μέρες που πέρασε στην Ειδομένη, ζώντας κάτω από άθλιες συνθήκες σε μια μικρή σκηνή. "Ηταν σίγουρα δύσκολα αλλά, παράλληλα, ήταν διασκεδαστικά και... όμορφα", λέει χαρακτηριστικά και τίποτα δεν θυμίζει το ταλαιπωρημένο κορίτσι, το οποίο έτρεχε να αδειάσει τα νερά που είχαν κατακλύσει τη σκηνή τους από τη νεροποντή και να στεγνώσει τα βρεγμένα ρούχα της. Ελεγε τότε, σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι ήθελε να πάει κάπου, όπου δεν θα τους βομβαρδίζουν, όταν πηγαίνουν σχολείο και θα μπορούσε ίσως να "φτιάξει" το πρόσωπό της και να μπορέσει να ξαναδεί.
