Η επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας δυσκολεύει τις προσπάθειες των χωρών -συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Ιταλίας- να προχωρήσουν σε ευρείας κλίμακας μείωση του χρέους σύμφωνα με όσα αναφέρει σε έκθεσή του το ΔΝΤ.

 

Οι εξωγενείς παράγοντες αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τις χώρες που εφαρμόζουν πρόγραμμα δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, μελετώντας τις περιπτώσεις έξι ανεπτυγμένων χωρών και των προσπαθειών τους για τη μείωση των υψηλών επιπέδων χρέους σε διαφορετικούς καιρούς κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. 

 

Οι κυβερνήσεις με υψηλά επίπεδα χρεών αντιμετωπίζουν σήμερα έναν κόσμο ευρέων προσπαθειών δημοσιονομικής σταθερότητας, πιέσεων απομόχλευσης από τον ιδιωτικό τομέα, αρνητικές δημογραφικές τάσεις, σε συνδυασμό με τις αρνητικές συνέπειες από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αναφέρει το ΔΝΤ, σε ειδικό κεφάλαιο της έκθεσης για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας (World Economic Outlook). 

 

Το ΔΝΤ στην έκθεσή του επισημαίνει ότι για την αποκατάσταση των δημοσίων οικονομικών και τη μείωση του χρέους χρειάζεται χρόνος.

 

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το δημόσιο χρέος στις ανεπτυγμένες οικονομίες έχει αυξηθεί στα υψηλότερα επίπεδα από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. «Σε Ιαπωνία, ΗΠΑ και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (όπως, για παράδειγμα, Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Γαλλία και Ισπανία) τα επίπεδα δημοσίου χρέους υπερβαίνουν το 100% του ΑΕΠ». 

 

Το ΔΝΤ φαίνεται οτι τα επόμενα χρόνια θα έχει πολύ δουλειά καθώς όλες οι χώρες θα αναγκαστούν να κάτσουν στα θρανία του για να ακολουθήσουν πολιτικές λιτότητας και περικοπών.