Ο τουρισμός στη χώρα μας, όσον αφορά την έκταση και την έντασή του, είναι φαινόμενο ουσιαστικά της μεταπολεμικής περιόδου. Εδώ και πολλά χρόνια, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης, προβάλλεται ως η «βαριά βιομηχανία» της χώρας, το όχημα για ανάκαμψη και ανάπτυξη.
Μάλιστα, στο πλαίσιο αυτό, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) και το ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών) προχώρησαν στην υπογραφή συμφώνου συνεργασίας με σκοπό την υλοποίηση ερευνών σχετικά με τη συμβολή του τουριστικού τομέα στην ελληνική οικονομία, ενώ χθες ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), Ανδρέας Ανδρεάδης, εκτίμησε «νέο ρεκόρ σε αφίξεις και έσοδα» το φετινό καλοκαίρι, «καθώς οι κύριες αγορές-δεξαμενές για τον ελληνικό τουρισμό, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, κινούνται με διψήφια νούμερα ανόδου».
Οι αντιφάσεις
Η έρευνα που ακολουθεί χαρτογραφεί μια σειρά από -εκ πρώτης όψεως- «περιφερειακά» χαρακτηριστικά της «τουριστικής τάξης πραγμάτων», μια σειρά «επεισοδίων», που συνθέτουν όμως, με έναν αντιφατικό ίσως τρόπο, ορισμένες αθέατες πλευρές του παζλ των διακοπών και της τουριστικής ανάπτυξης στη χώρα μας.
