Τώρα, επί συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη, το έργο επαναλαμβάνεται.

Το συμπέρασμα που προκύπτει δεν εξαντλείται στο ρόλο της ΔΗΜΑΡ ως δεκανικιού «αριστερής ευθύνης», που έφτασε η στιγμή να αναζητήσει τη δική της διάσωση, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που και με τη δική της συμβολή εξανδραποδίζει το λαό. Ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ είναι πασιφανής.

*

Το συμπέρασμα, με άλλα λόγια, δεν είναι άλλο από το ότι ο Γολγοθάς του λαού βρίσκεται ακόμα στην αρχή. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η ενδοκυβερνητική κρίση εκδηλώθηκε και τα σενάρια διενέργειας πρόωρων εκλογών αναπτύσσονται πάνω ακριβώς στον προπαγανδιστικό κολοφώνα του «succes story» της κυβέρνησης.

*

εκείνο που ετοιμάζουν

και το ετοιμάζουν πάνω στα ερείπια που ήδη έχουν προκαλέσει, είναι ακόμα πιο καταστροφικό, είναι ακόμα πιο εξωφρενικό, είναι ακόμα πιο αντιλαϊκό (και γι' αυτό το λόγο ο καθένας τους αναπροσαρμόζει τη θέση του - εντός ή εκτός - στο επόμενο σχήμα της κυβερνητικής αρχιτεκτονικής). Είναι τόσο καταστροφικό, εξωφρενικό και αντιλαϊκό το επόμενο βήμα που σχεδιάζουν ώστε να τους αναγκάζει σε αναζήτηση νέων ισορροπιών.

Γιατί, τελικά, εκείνο που μεθοδεύουν δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον ολοκληρωτικό ορυμαγδό που ισοδυναμεί με

την επιβολή κι άλλου, νέου Μνημονίου!

Εκείνο που ετοιμάζουν είναι η επιβολή κι άλλης, νέας, δανειακής σύμβασης!