Οι «όμορφες» μαθηματικές εξισώσεις διέγειραν τα ίδια κέντρα του εγκεφάλου με αυτά που διεγείρονται από τις τέχνες, όπως ανακάλυψαν οι ερευνητές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όταν κάποιος εξετάζει το πυθαγόρειο θεώρημα ή την εξίσωση του Οϊλερ μπορεί να αντλεί την ίδια ευχαρίστηση με αυτήν που δημιουργείται από τα έργα του Μότσαρτ, του Σαίξπηρ ή του Βαν Γκογκ.Η μελέτη αυτή δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Frontiers in Human Neuroscience» και για να καταλήξουν στα συμπεράσματά της συνεργάστηκαν 15 μαθηματικοί οι οποίοι κλήθηκαν να «βαθμολογήσουν» 60 διαφορετικές εξισώσεις.

 

Ενας από τους ερευνητές, ο καθηγητής Σεμίρ Ζέκι, είπε στο BBC ότι «μεγάλες περιοχές του εγκεφάλου χρησιμοποιούνται όταν βλέπει κανείς εξισώσεις, αλλά όταν κάποιος κοιτάζει έναν μαθηματικό τύπο που χαρακτηρίζεται όμορφος, τότε δραστηριοποιείται και το συναισθηματικό μέρος του εγκεφάλου, όπως συμβαίνει όταν βλέπει κανείς έναν πολύ ωραίο πίνακα ή ακούει ένα κομμάτι μουσικής». Οσο πιο «όμορφος» ήταν ο μαθηματικός τύπος σύμφωνα με τους συμμετέχοντες τόσο πιο έντονη ήταν η δραστηριότητα του εγκεφάλου που καταγράφηκε από τη μαγνητική απεικόνιση του μυαλού (fMRI).

 

Μία από τις εξισώσεις που χαρακτηρίστηκαν από τους μαθηματικούς που συμμετείχαν στην εν λόγω έρευνα οι πιο όμορφες είναι «παιδί» του Οϊλερ. Ο Ελβετός Λέοναρντ Οϊλερ θεωρείται  ένα από τα μεγαλύτερα μαθηματικά μυαλά που έχουν υπάρξει και ο «πατέρας του Σουντόκου». Κάποιος που δεν γνωρίζει πολλά από μαθηματικά μπορεί να μην είναι σε θέση να ανακαλύψει την ομορφιά του Οϊλερ, αλλά η μελέτη έδειξε ότι μία από τις εξισώσεις του ήταν η επιλογή των περισσότερων επιστημόνων που έλαβαν μέρος στην έρευνα, αναφέρει ακόμη το BBC.

 

Ο μαθηματικός και καθηγητής Μάρκους ντι Σοτόι ήταν κατηγορηματικός ότι υπάρχει ομορφιά στα μαθηματικά η οποία προσφέρει κίνητρο σε καθέναν που ασχολείται με αυτά. Για τον Πλάτωνα η αφηρημένη ποιότητα των μαθηματικών εξέφραζε το αποκορύφωμα της ομορφιάς, αναφέρει επίσης ο καθηγητής Ζέκι.

 

Πηγή: Τα Νέα