Δεν μπορούμε, μας είπαν, να σπαταλάμε τα χρήματα του Έλληνα φορολογουμένου για να λειτουργούν Πανεπιστήμια χωρίς Τμήματα και Τμήματα χωρίς πανεπιστημιακούς ή αποφοίτους. Σύμφωνοι. Τότε προς τι η όλη αναστάτωση; Εφόσον το «Σχέδιο Αθηνά» της τρικομματικής κυβέρνησης… είχε στόχο να βάλει τέλος στα «φαντάσματα» που φυτοζωούσαν εις βάρος της Παιδείας… πώς είναι δυνατόν να έρχονται τα πάνω κάτω στις ζωές 20.000 φοιτητών, οι οποίοι καλούνται να μετακομίσουν σεάλλη πόλη, και άλλων χιλιάδων σπουδαστών που μεταφέρονται σε διαφορετικά, πολλές φορές άσχετα, τμήματα; Με ποιον ακριβώς τρόπο «σπαταλούσαν» τα χρήματα των φορολογουμένων οι 6.000 φοιτητές της Σχολής Διοίκησης Οικονομίας του – γνωστού για τις υποδομές του – ΑΤΕΙ Πατρών, οι οποίοι υποχρεώνονται να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο Μεσολόγγι; Το βασικό ζήτημα δεν είναι η ανάγκη ή όχι παρέμβασης στον εκπαιδευτικό «χάρτη» της χώρας, αλλά, πρώτον, ποιος είναι ο στόχος της παρέμβασης και, δεύτερον, με ποια κριτήρια θα εξυπηρετηθεί ο στόχος αυτός.
Δυστυχώς, το μπάχαλο με το «Σχέδιο Αθηνά» (ξανα)επιβεβαιώνει την έλλειψη της όποιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την Παιδεία… και αυτό δεν συμβαίνει μόνο λόγω ανικανότητας σοβαρού σχεδιασμού από τους αρμοδίους, αλλά κυρίως επειδή η Παιδεία από «ζητούμενο» έχει καταντήσει ακόμη ένα ενοχλητικό «ποσό» του κρατικού προϋπολογισμού. Σε μια εποχή που η δημοσιονομική προσαρμογή έχει λάβει διαστάσεις «ιδεολογικού δόγματος», το «Σχέδιο Αθηνά» αποσκοπεί, κυρίως, στην εξοικονόμηση 50 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Τόσα τους έλειπαν.
Φυσικά, εκτός από το ότι πρόκειται για τον λάθος «στόχο»… αυτός επιδιώκεται χωρίς μέριμνα για όσους θίγονται και με λάθος κριτήρια, καθώς ακολουθείται μια λογική σουρεαλιστικής «κοπτορραπτικής», με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση «πολιτικών ισορροπιών» σε επίπεδο δημάρχων, αιρετών και λοιπών παραγόντων.
