Του Χρήστου Κάτσικα
Βιομηχανία προγραφών έχει στηθεί ενάντια σε κάθε έναν που τολμά να αντιδράσει στις επιλογές του υπουργείου Παιδείας και της κυβερνητικής πολιτικής
Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται μπροστά σε μια βιομηχανία διώξεων με την «παραγωγή» επιόρκων και το μέτρο της «αυτοδίκαιης αργίας». Με βάση τον μνημονιακό νόμο 4093 επιβάλλεται αυτοδίκαιη αργία για οποιονδήποτε δημόσιο υπάλληλο από τη στιγμή που παραπέμπεται στο πειθαρχικό συμβούλιο και μόνο. Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας, που στιγματίζει τον εργαζόμενο και θίγει την προσωπική του αξιοπρέπεια.
Αποτελεί στην ουσία πολιτική δίωξη και απαγόρευση κάθε διαμαρτυρίας. Δημιουργείται έτσι ένα κλίμα φόβου, που δεσμεύει κάθε δημόσιο υπάλληλο, καθώς αφορά την καθημερινότητά του και ζητήματα στα οποία θα μπορούσε ανθρωπίνως να εμπλακεί ο καθένας. Επιπλέον, η κατηγορία της «αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς» είναι εντελώς ασαφής και αυθαίρετη και όπως είναι εύκολα κατανοητό μπορεί να τυλίξει σε «μια κόλλα χαρτί» οποιονδήποτε υπάλληλο «μπει στη μύτη» του προϊσταμένου του.
