Δε βοηθάει η συντεχνιακή αντιπαράθεση μεταξύ των εκπαιδευτικών διαφορετικών ειδικοτήτων

Η ανησυχία και η αγωνία που έχει προκαλέσει στους εκπαιδευτικούς η κυβέρνηση, πετώντας μέσα σε μια νύχτα εκτός σχολείων 2.000 εκπαιδευτικούς των ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ με την κατάργηση ειδικοτήτων και μετατάσσοντας υποχρεωτικά άλλους 5.000 - 6.000 εκπαιδευτικούς στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και σε διοικητικές υπηρεσίες, είναι εύλογη. Ολος αυτός ο κόσμος είτε χάνει τη δουλειά του, είτε αναγκάζεται να μετακομίσει σε άλλη πόλη, ανατρέπεται ο οικογενειακός του προγραμματισμός, ενώ διαρκώς στο βάθος του τούνελ βλέπει και την πόρτα της απόλυσης έτοιμη να ανοίξει...

Τα παραπάνω έχουν προφανείς συνέπειες στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία: Θα έχουμε σχολεία με πολύ λιγότερους εκπαιδευτικούς που δύσκολα θα μπορούν να λειτουργήσουν.

Υπάρχουν, όμως, και οι έμμεσες συνέπειες που ήδη έχουν αρχίζει να φαίνονται. Οι εκπαιδευτικοί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αρχίζουν να κοιτούν τις εγκυκλίους για τη νέα χρονιά και το νομοσχέδιο που δημοσιεύτηκε για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μετρώντας τις ώρες της ειδικότητάς τους, υπολογίζοντας αν μειώνονται κι αν κινδυνεύουν οι οργανικές τους θέσεις. Ετσι φτάνουμε σε σημεία να επιχειρηματολογούν για παράδειγμα κάποιοι για τη μείωση των ωρών ενός μαθήματος, όχι από τη σκοπιά του αν είναι χρήσιμο το μάθημα για τους μαθητές και πόσες ώρες απαιτεί το μάθημα για να διδαχτεί, αλλά από τη σκοπιά του ότι η μείωση των ωρών θα μειώσει θέσεις εκπαιδευτικών...

Το σίγουρο είναι ότι κανένας εκπαιδευτικός δεν περισσεύει. Για να κερδηθεί όμως αυτό, δε βοηθάει η συντεχνιακή αντιπαράθεση μεταξύ των εκπαιδευτικών διαφορετικών ειδικοτήτων.

Ριζοσπάστης, 17/8/2013