Σοβαρές ελλείψεις στην παράλληλη στήριξη καταγγέλλει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 12ου Δημοτικού Σχολείου Βύρωνα, με επιστολή προς την υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη. Σύμφωνα με τους γονείς, 15 μαθητές με γνωματεύσεις ΚΕΔΑΣΥ καλύπτονται από μόλις τρεις εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης, ενώ απαιτούνται τουλάχιστον έξι, με δύο τμήματα να παραμένουν χωρίς την αναγκαία υποστήριξη. Ο Σύλλογος εκφράζει παράλληλα ανησυχία για την ασφάλεια των παιδιών, λόγω και των ιδιαίτερων κτηριακών συνθηκών του σχολείου, και ζητά την άμεση κάλυψη των κενών, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα προσλήψεων και σαφείς απαντήσεις από το υπουργείο. «Η ευθύνη δεν αρχίζει τη στιγμή που συμβαίνει κάτι δυσάρεστο», τονίζουν χαρακτηριστικά οι γονείς, ζητώντας να ληφθούν μέτρα πριν προκύψει κάποιο περιστατικό.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου:
Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Επικοινωνούμε μαζί σας όχι απλώς για να εκφράσουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας, αλλά για να θέσουμε ενώπιόν σας ένα ζήτημα που αφορά ευθέως στην ασφάλεια, στην εκπαίδευση και στα θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών μας.
Βρισκόμαστε στα τέλη Οκτωβρίου του 2026 και το σχολείο μας εξακολουθεί να λειτουργεί με σοβαρότατες ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης.
Συγκεκριμένα, 15 μαθητές (αριθμός που δύναται να αυξηθεί) με γνωματεύσεις του ΚΕΔΑΣΥ, κατανεμημένοι σε 6 τμήματα, καλούνται να φοιτήσουν σε ένα σχολείο στο οποίο έχουν τοποθετηθεί μόλις 3 εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης, αντί των τουλάχιστον 6 που απαιτούνται σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες ανάγκες.
Από τις τρεις εκπαιδευτικούς, οι δύο είναι τοποθετημένες αποκλειστικά στα τμήματα της Γ' και στο ένα της Δ', λόγω ιδιαίτερων περιπτώσεων, ενώ η μία μοιράζεται μεταξύ του τμήματος της Α΄ και του άλλου τμήματος της Δ΄. Με τον τρόπο αυτό αδικούνται και τα δύο τμήματα, καθώς καμία από τις δύο τάξεις δεν λαμβάνει την αποκλειστική και σταθερή υποστήριξη που απαιτούν οι ανάγκες των μαθητών τους.
Ιδιαίτερα σοβαρό είναι το ζήτημα στην Α΄ Δημοτικού, όπου, πέρα από τις διαγνώσεις των μαθητών, πρέπει να ληφθεί υπόψη και η ιδιαιτερότητα της πρώτης σχολικής τάξης, κατά την οποία τα παιδιά προσαρμόζονται για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο και χρειάζονται αυξημένη, συνεχή και εξατομικευμένη υποστήριξη. Για τους λόγους αυτούς, είναι απολύτως αναγκαίο να διαθέτει αποκλειστικό εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης. Τέλος, δύο τμήματα με διαγνώσεις, παραμένουν χωρίς εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης.
Κατά την επίσκεψη εκπροσώπων μας στην αρμόδια Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ενημερωθήκαμε ότι τα κενά έχουν δηλωθεί και ότι η κάλυψή τους εξαρτάται από τις προσλήψεις του Υπουργείου. Παράλληλα, λάβαμε την απάντηση ότι θεωρούμαστε "προνομιούχο σχολείο" επειδή, φέτος, διαθέτουμε ψυχολόγο, εκπαιδευτικό τάξης ένταξης και κοινωνικό λειτουργό.
Η τοποθέτηση αυτή προκαλεί εύλογο προβληματισμό. Η ύπαρξη των βασικών αυτών υποστηρικτικών δομών δεν συνιστά προνόμιο, αλλά στοιχειώδη προϋπόθεση για την ομαλή, ασφαλή και συμπεριληπτική λειτουργία ενός σχολείου. Δεν ζητούμε κάτι περισσότερο από τα αυτονόητα και από όσα δικαιούνται τα παιδιά μας.
Ενημερωθήκαμε ακόμη πως δύναται ο εκπαιδευτικός ένταξης να λειτουργήσει, κάποιες ώρες και ως παράλληλη στήριξη. Γνωρίζετε και η ίδια ότι ο εκπαιδευτικός ένταξης, δεν λειτουργεί αποκλειστικά ως υποστήριξη παιδιών που διαθέτουν διάγνωση. Πρόκειται για έναν εκπαιδευτικό που εξυπηρετεί ολόκληρη τη σχολική κοινότητα και συμβάλλει στη συμπερίληψη, στην πρόληψη και στην υποστήριξη μεγάλης μερίδας μαθητών. Ακόμη και παιδιά χωρίς επίσημη διάγνωση μπορεί να έχουν ανάγκη από την υποστήριξη του εκπαιδευτικού ένταξης, καθώς οι εκπαιδευτικές, μαθησιακές και κοινωνικές ανάγκες δεν περιορίζονται μόνο σε όσες έχουν καταγραφεί σε γνωματεύσεις. Όταν, επομένως, η τάξη ένταξης ή ο εκπαιδευτικός ένταξης αντιμετωπίζονται ως λύση, ως κάλυψη παράλληλης στήριξης, ή ως "προνόμιο" ενός σχολείου, αδικούνται όλα τα παιδιά, ολόκληρο το σχολείο και η ίδια η λειτουργία της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά.
Παράλληλα, διαπιστώνουμε, ότι η ευθύνη για την αντιμετώπιση των ελλείψεων μεταφέρεται διαρκώς από τη μία υπηρεσία στην άλλη, μέχρι να καταλήξει στις σχολικές μονάδες, στους διευθυντές, στους εκπαιδευτικούς και, τελικά, στις ίδιες τις οικογένειες. Και είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το πόσο εύκολα μεταφέρεται η ευθύνη και πόσο δύσκολα μετακινείται ένας εκπαιδευτικός προς το σχολείο που τον χρειάζεται.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να διαχειριστούν καταστάσεις που υπερβαίνουν τις αντικειμενικές δυνατότητές τους. Οι γονείς καλούνται να δείξουν κατανόηση, υπομονή και συνεργασία. Και τα παιδιά καλούνται να προσαρμοστούν σε μια καθημερινότητα που δεν ανταποκρίνεται στις εκπαιδευτικές τους ανάγκες.
Μόνο που υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά: οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς δεν είναι εκείνοι που αποφασίζουν για τις προσλήψεις και τις τοποθετήσεις του αναγκαίου προσωπικού. Δεν είναι, επομένως, αποδεκτό να καλούνται να αναλάβουν και τις συνέπειες αποφάσεων ή παραλείψεων που δεν τους αναλογούν.
Το πρόβλημα αποκτά ακόμη σοβαρότερες διαστάσεις εξαιτίας των ιδιαίτερων κτηριακών συνθηκών του σχολείου μας.
Το 12ο Δημοτικό Σχολείο Βύρωνα στεγάζεται από το 2018 σε χώρο που αρχικά προοριζόταν για διαφορετική εκπαιδευτική χρήση, με εξαιρετικά περιορισμένο προαύλιο, εξωτερικές σκάλες και κατασκευαστικές ιδιαιτερότητες που προκαλούν εύλογες ανησυχίες για την ασφάλεια των μαθητών.
Σε αυτό το ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον, η έλλειψη της αναγκαίας υποστήριξης δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα των παιδιών, τόσο κατά τη διάρκεια του μαθήματος όσο και κατά τα διαλείμματα.
Και εδώ οφείλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς. Στην περίπτωση που συμβεί (που εννοείται πως απευχόμαστε) κάποιο περιστατικό που συνδέεται με την ανεπαρκή στελέχωση και την έλλειψη της προβλεπόμενης υποστήριξης, δεν θα δεχθούμε να αναζητηθούν αυτομάτως οι ευθύνες αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς, στη διεύθυνση του σχολείου ή στους γονείς.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, όπως και κάθε αρμόδιο διοικητικό όργανο, οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν για τις αποφάσεις, τις καθυστερήσεις και τις παραλείψεις του.
Με την παρούσα επιστολή σάς γνωστοποιούμε επισήμως την κατάσταση και ζητούμε να εξεταστεί άμεσα, ώστε να μη βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να διαπιστώνουμε εκ των υστέρων ότι ένα περιστατικό θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.
Δεν επιθυμούμε, ωστόσο, να αναζητήσουμε τους υπεύθυνους μετά από ένα δυσάρεστο γεγονός. Απαιτούμε να αναλάβουν οι αρμόδιοι τις ευθύνες τους πριν συμβεί.
Κυρία Υπουργέ,
Η συμπεριληπτική εκπαίδευση δεν μπορεί να περιορίζεται σε εξαγγελίες, νομοθετικές διατάξεις και δημόσιες τοποθετήσεις. Οφείλει να εφαρμόζεται στην πράξη, μέσα στις σχολικές αίθουσες, εκεί όπου καθημερινά δοκιμάζονται οι πραγματικές δυνατότητες του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Δεν αρκεί να διακηρύσσουμε ότι όλα τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, όταν δεν εξασφαλίζουμε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ουσιαστική άσκησή τους.
Και κυρίως, δεν μπορούμε να μιλάμε για συμπερίληψη όταν οι ελλείψεις προσωπικού δημιουργούν συνθήκες που ενδέχεται να οδηγήσουν στην περιθωριοποίηση των ίδιων των παιδιών που υποτίθεται ότι επιδιώκουμε να στηρίξουμε.
Τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί σε πίνακες προσλήψεων. Δεν είναι κενά σε υπηρεσιακές καταστάσεις. Και ασφαλώς δεν είναι εκείνα που πρέπει να επωμιστούν τις συνέπειες της αδυναμίας της Πολιτείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.
Ως Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ζητούμε:
1. Την άμεση κάλυψη των τριών ελλειπουσών θέσεων παράλληλης στήριξης, σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες ανάγκες του σχολείου μας.
2. Την έγγραφη ενημέρωσή μας σχετικά με το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα κάλυψης των κενών.
3. Την αποσαφήνιση των μέτρων που λαμβάνει το Υπουργείο για την ασφαλή και εύρυθμη λειτουργία του σχολείου μέχρι την πλήρη στελέχωσή του.
4. Την ουσιαστική ανάληψη της ευθύνης από τα αρμόδια όργανα, χωρίς τη διαρκή μετακύλισή της σε όσους καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν τις συνέπειες των ελλείψεων.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση. Δεν ζητούμε κάτι πέρα από όσα δικαιούνται τα παιδιά μας.
Ζητούμε να εξασφαλιστούν οι συνθήκες που η ίδια η Πολιτεία οφείλει να εγγυάται. Η υπομονή των γονέων δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως συναίνεση. Η προσπάθεια των εκπαιδευτικών δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της κρατικής ευθύνης. Και η σιωπή δεν μπορεί να αποτελεί πλέον επιλογή όταν διακυβεύονται η ασφάλεια και τα δικαιώματα των παιδιών.
Αναμένουμε την άμεση παρέμβασή σας και συγκεκριμένη έγγραφη απάντηση.
Διότι η ευθύνη δεν αρχίζει τη στιγμή που συμβαίνει κάτι δυσάρεστο. Υπάρχει ήδη από τη στιγμή που οι αρμόδιοι γνωρίζουν το πρόβλημα κι έχουν τη δυνατότητα να ενεργήσουν.
Με εκτίμηση,
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων
12ου Δημοτικού Σχολείου Βύρωνα
