Η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου τοποθετείται για μια σειρά από ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής επικαιρότητας, από τις ανάγκες των σχολείων, τους μισθούς και την ασφάλεια των μαθητών έως τις αμυντικές δαπάνες και τις επερχόμενες εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Όπως επισημαίνει, η συζήτηση για την ενίσχυση της δημόσιας Παιδείας δεν μπορεί να συνδέεται με ένα δίλημμα «Παιδεία ή Άμυνα», ενώ παράλληλα θέτει ερωτήματα για τη στάση που έχει τηρηθεί απέναντι στην ηλεκτρονική ψηφοφορία και τη συμμετοχή στις εκλογές Γίνεται μάλιστα αναφορά στην εγκύκλιο του 2019, σύμφωνα με την οποία οι εφημερίες αποτελούν υποχρεωτικό καθήκον των εκπαιδευτικών και συνδέονται με την επιτήρηση και την προστασία των μαθητών.
Την ίδια ώρα, στο επίκεντρο μπαίνει και η χρονική συγκυρία κατά την οποία επανέρχεται το ζήτημα της επιτήρησης των μαθητών, καθώς δεν αναφέρεται συγκεκριμένο περιστατικό ή καταγγελία από σχολείο της Ζακύνθου. Το θέμα συνδέεται με τις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, με τη στάση απέναντι στην ηλεκτρονική ψηφοφορία να αποτελεί ένα ακόμη σημείο αντιπαράθεσης. Η ΑΣΕ τα προηγούμενα χρόνια είχε καλέσει τους εκπαιδευτικούς σε αποχή από τις ηλεκτρονικές εκλογές, χαρακτηρίζοντας τη διαδικασία «ψευδοεκλογές» και «παρωδία», ενώ σήμερα συμμετέχει στην ίδια εκλογική διαδικασία. Η αλλαγή αυτή στάσης επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη συνέπεια των θέσεων που διατυπώνονται απέναντι στους εκπαιδευτικούς.
Στο ίδιο πλαίσιο, η συζήτηση αγγίζει και την καθημερινότητα των σχολείων, από τα εργασιακά δικαιώματα και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών έως την ασφάλεια και την προστασία των μαθητών. Η επιτήρηση στους σχολικούς χώρους, άλλωστε, αποτελεί βασική ευθύνη της εκπαιδευτικής κοινότητας, ενώ η κάλυψη των διδακτικών κενών αποτελεί διαφορετικό ζήτημα που δεν θα πρέπει να συγχέεται με την εφημερία και την ασφάλεια των μαθητών. Με τις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια να πλησιάζουν, τα ζητήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερο βάρος και αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της συζήτησης μεταξύ των εκπαιδευτικών παρατάξεων.
Αναλυτικά οι ανακοινώσεις παρακάτω:
Γιατί τώρα και με ποια αφορμή
Με αφορμή το κείμενο που κατατέθηκε για τη λεγόμενη «απασχόληση» εκπαιδευτικών, ξεκαθαρίζουμε πρώτα το αυτονόητο: άλλο η αναπλήρωση μαθήματος απόντος εκπαιδευτικού και άλλο η επιτήρηση και η ασφάλεια των μαθητών. Κανείς δεν ζητά από συνάδελφο να υπερβαίνει το διδακτικό του ωράριο για να αναπληρώνει απόντες. Μια κενή ώρα, όμως, δεν καταργεί την ευθύνη του σχολείου για την προστασία των παιδιών.
Η εγκύκλιος 176151/ΓΔ4/11-11-2019 είναι σαφής: οι εφημερίες αποτελούν υποχρεωτικό καθήκον και οι εκπαιδευτικοί έχουν την ευθύνη της επιτήρησης και της προστασίας των μαθητών. Η επιτήρηση δεν είναι «παιδονομία», αλλά στοιχειώδης ευθύνη απέναντι στους μαθητές και στους γονείς τους.
Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί το θέμα επανέρχεται τώρα. Δεν αναφέρεται κανένα συγκεκριμένο περιστατικό στη Ζάκυνθο, κανένα σχολείο, καμία παράνομη εντολή Διευθυντή ή της ΔΔΕ και καμία καταγγελία συναδέλφου. Αντί γι’ αυτό ανασύρεται ενημερωτικό σημείωμα της 13ης Ιανουαρίου 2022, γραμμένο στις ιδιαίτερες συνθήκες της πανδημίας, με αναφορές σε καραντίνες, self tests, κρούσματα και τηλεκπαίδευση.
Η χρονική συγκυρία δεν μπορεί να αγνοηθεί. Βρισκόμαστε λίγο πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Και εδώ η ΑΣΕ οφείλει μια καθαρή εξήγηση στους συναδέλφους.
Τα προηγούμενα χρόνια η ΑΣΕ καλούσε σε «Καμία συμμετοχή – μαζική αποχή από τις ηλεκτρονικές ψευδοεκλογές». Χαρακτήριζε την ηλεκτρονική ψηφοφορία «ψευδοεκλογές», «παρωδία» και διαδικασία που δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως αξιόπιστη. Σήμερα συμμετέχει στην ίδια ηλεκτρονική εκλογική διαδικασία.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα και η πολιτική υποκρισία προφανής. Αν η ηλεκτρονική ψηφοφορία ήταν τότε αναξιόπιστη, τι ακριβώς άλλαξε; Αν σήμερα θεωρείται αποδεκτή, γιατί δεν υπάρχει μια ειλικρινής εξήγηση για την πλήρη μεταστροφή; Δεν μπορεί μια διαδικασία να είναι «παρωδία» όταν επιλέγεται η αποχή και ξαφνικά αξιόπιστη όταν επιλέγεται η συμμετοχή.
Αντί για απάντηση, επανέρχεται ένα άσχετο θέμα του 2022, χωρίς συγκεκριμένη τοπική αφορμή, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο προεκλογικό αφήγημα. Οι συνάδελφοι, όμως, έχουν μνήμη και μπορούν να συγκρίνουν τις χθεσινές διακηρύξεις με τις σημερινές επιλογές.
Η προεκλογική αντιπαράθεση δεν πρέπει να προκαλεί σύγχυση στους γονείς ούτε να συσκοτίζει τις ευθύνες μας. Τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών είναι αδιαπραγμάτευτα, όπως αδιαπραγμάτευτη είναι και η ασφάλεια των μαθητών. Εκείνο που επίσης δεν διαπραγματευόμαστε είναι η συνέπεια και η ειλικρίνεια απέναντι στον κλάδο.
Στην απόφαση του Διευρυμένου Δ.Σ. της ΕΛΜΕΖ της 30/9/2026 διατυπώνονται δίκαια αιτήματα για τους μισθούς, τα κενά, τη στέγαση των συναδέλφων και τη χρηματοδότηση των σχολείων. Η θέση όμως που προβάλλει η ΑΣΕ για τις αμυντικές δαπάνες απαιτεί καθαρή απάντηση. Η παράθεσή τους δίπλα στα κέρδη τραπεζών και επιχειρήσεων, στις φοροαπαλλαγές και στα «προνόμια» κατασκευάζει το παραπλανητικό δίλημμα «ή μισθοί και σχολεία ή άμυνα».
Η άμυνα της χώρας δεν είναι περιττή δαπάνη
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι οι αμυντικές δαπάνες βρίσκονται υπεράνω ελέγχου. Κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα οφείλει να δικαιολογείται ως προς την αναγκαιότητα, το κόστος και την αποτελεσματικότητά του. Άλλο όμως ο αυστηρός έλεγχος και άλλο η παρουσίαση της ίδιας της άμυνας ως περιττής δαπάνης που στερεί χρήματα από την Παιδεία και την Υγεία.
Ακόμη και τα αριθμητικά στοιχεία χρειάζονται ακρίβεια. Ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το 2026 ανέρχεται περίπου στα 7 δισ. ευρώ, από τα οποία περίπου 2,3 δισ. αφορούν παραλαβές εξοπλιστικών προγραμμάτων. Η συλλήβδην παρουσίαση ολόκληρου του ποσού ως «ΝΑΤΟϊκών δαπανών» απλουστεύει σκόπιμα μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα.
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε γεωπολιτικό κενό. Η τουρκική Εθνοσυνέλευση εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ το casus belli, δηλαδή την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας αν η χώρα μας ασκήσει το δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Παράλληλα παραμένουν οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και η αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Για όλα αυτά η ΑΣΕ δεν αφιερώνει ούτε μία λέξη.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική υποκρισία της ΑΣΕ. Επικαλείται τις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και της δημόσιας εκπαίδευσης για να εμφανίσει ως περίπου αδικαιολόγητη κάθε δαπάνη άμυνας, ενώ αποκρύπτει από τη συζήτηση τις υπαρκτές απειλές που καθιστούν αναγκαία την αποτρεπτική ισχύ της χώρας. Ζητά ουσιαστικά λιγότερο ισχυρή άμυνα, χωρίς να εξηγεί πώς θα προστατευθούν η κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Δεν αποδίδουμε κρυφές προθέσεις σε κανέναν. Επισημαίνουμε όμως την αντίφαση και το αντικειμενικό αποτέλεσμα αυτής της θέσης. Η αποδυνάμωση της ελληνικής αποτρεπτικής ικανότητας δεν ενισχύει ούτε το σχολείο ούτε τον εργαζόμενο· ενισχύει μόνο όσους αμφισβητούν τα δικαιώματα της χώρας.
Η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου απορρίπτει το ψεύτικο δίλημμα «Παιδεία ή Άμυνα». Διεκδικούμε ισχυρή δημόσια Παιδεία, αξιοπρεπείς μισθούς, επαρκώς χρηματοδοτούμενη Υγεία και ταυτόχρονα μια Ελλάδα ικανή να υπερασπίζεται την κυριαρχία της. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.
