Λεωνίδας Βουρλιώτης Με σχετική ανακοίνωσή της η Συλ-λογική Εκπαιδευτικών αναφέρεται στην κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών από την κυβέρνηση, όπου συνιστά σοβαρό πλήγμα στη λειτουργία του Δημόσιου Σχολείου.
Η συγκέντρωση όλων των διαδικασιών στους δήμους αφαιρεί από τα σχολεία την αυτονομία τους και καθιστά τη διαχείριση των αναγκαίων αναλωσίμων, επισκευών και υποδομών χρονοβόρα και δυσλειτουργική.
Οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές καλούνται να αναλάβουν επιπλέον ευθύνες χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία, ενώ οι μαθητές και οι γονείς βλέπουν την ποιότητα της εκπαίδευσης να υποβαθμίζεται. Η Συλλογική Εκπαιδευτικών υπογραμμίζει ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή υποβάθμισης του σχολείου και δηλώνει αποφασισμένη να σταθεί απέναντι σε κάθε μέτρο που υπονομεύει τη δημόσια εκπαίδευση.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Η υποβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου έχει ξεπεράσει στις μέρες μας, κάθε προηγούμενο. Η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών που δρομολογείται τελευταία από την κυβέρνηση, δεν αποτελεί μια απλή οργανωτική αναδιάρθρωση, δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε «εξορθολογισμός». Πρόκειται για μια πολιτική επιλογή που αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το δημόσιο σχολείο, με αρνητικές συνέπειες που σύντομα θα δούμε σε κάθε σχολική μονάδα της χώρας.
Το σχέδιο ξεκίνησε λίγο καιρό πριν, με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών στους μικρούς Δήμους και τώρα επεκτείνεται και στους υπόλοιπους Δήμους, με νομοσχέδιο προς διαβούλευση, εν μέσω εορτών. Με την κατάργησή τους, όλες οι διαδικασίες συγκεντρώνονται κεντρικά στους δήμους, απομακρυνόμενες από το ίδιο το σχολείο και την καθημερινότητά του.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι ακόμη και για το παραμικρό, για μια απλή επισκευή, για αναλώσιμα, για υλικά καθαριότητας, για τεχνική υποστήριξη, τα σχολεία θα πρέπει να αιτούνται έγκρισης στο αρμόδιο τμήμα του εκάστοτε Δήμου. Σημαίνει καθυστερήσεις, γραφειοκρατία και σχολεία που δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν άμεσα σε ανάγκες που σήμερα θεωρούνται αυτονόητες. Το σχολείο παύει να έχει στοιχειώδη λειτουργική ευελιξία και μετατρέπεται σε παθητικό αποδέκτη αποφάσεων που λαμβάνονται απρόσωπα και μακριά από τη σχολική πραγματικότητα.
Παράλληλα, η συγκέντρωση όλων των σχολικών δαπανών στο επίπεδο του δήμου δημιουργεί νέα, σύνθετα προβλήματα, με τους Δήμους να καλούνται να διαχειριστούν πλέον πολύ μεγαλύτερο όγκο εξόδων, με ενιαίες διαδικασίες προμηθειών για δεκάδες ή και εκατοντάδες σχολικές μονάδες. Αυτό ενδέχεται να σημαίνει πιο χρονοβόρες διαδικασίες, αυξημένες απαιτήσεις ελέγχου και σε ορισμένες περιπτώσεις, την υποχρέωση εφαρμογής πιο σύνθετων μορφών διαγωνιστικών διαδικασιών. Το βέβαιο είναι ότι η απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη του σχολείου και στην κάλυψή της, μεγαλώνει επικίνδυνα.
Και το ερώτημα είναι αμείλικτο: Ποιος ο λόγος της κατάργησής τους, αν όχι η συνειδητή και μεθοδευμένη υποβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και της Παιδείας κατ’ επέκταση.
Οι διευθυντές και οι διευθύντριες των σχολείων βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της πίεσης. Καλούνται να λειτουργούν ως διαχειριστές, συντονιστές, ενδιάμεσοι και απολογούμενοι, χωρίς σαφές θεσμικό πλαίσιο και χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία. Η ευθύνη μετακυλίεται προς τα κάτω, όχι επειδή το ζήτησαν οι εκπαιδευτικοί, αλλά επειδή το κράτος επιλέγει να καλύψει τη δική του θεσμική αδυναμία με την προσωπική ευθύνη των εκπαιδευτικών του σχολείου.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών ως μέτρο καλύτερης διαχείρισης και εξοικονόμησης πόρων. Όμως η εμπειρία από τις περιοχές όπου εφαρμόστηκε δείχνει το αντίθετο. Αντί για εξορθολογισμός, επικρατεί σύγχυση. Αντί για ταχύτητα, καθυστερήσεις. Αντί για διαφάνεια, ασάφεια αρμοδιοτήτων. Το δημόσιο σχολείο αποδυναμώνεται λειτουργικά, τη στιγμή που ήδη δοκιμάζεται από σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης.
Το ζήτημα αφορά και τους εργαζόμενους στους δήμους, αφού οι υπάλληλοι ΟΤΑ καλούνται να διαχειριστούν επιπλέον φόρτο εργασίας. Αφορά όμως και τους γονείς. Ειδικά όταν το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά, όταν καθυστερούν βασικές παρεμβάσεις, όταν ζητήματα ασφάλειας, υγιεινής και καθημερινής λειτουργίας χρονίζουν, οι πρώτοι που πλήττονται είναι οι μαθητές και οι οικογένειές τους. Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων είναι σίγουρο ότι θα αντιδράσουν, σε ακόμη μια πολιτική που επηρεάζει άμεσα το σχολικό περιβάλλον των παιδιών τους.
Η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών είναι πολιτική επιλογή. Όπως πολιτική επιλογή είναι να εξακολουθούν μέχρι σήμερα να υπάρχουν πολλά κενά στη Λέσβο και σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Παρά τις τεράστιες ανάγκες στη γενική αλλά κυρίως στην ειδική αγωγή. Στη Δ’ φάση προσλήφθηκαν μόνο δυο εκπαιδευτικοί στην Α’ Λέσβου, με τα κενά να είναι περισσότερα από 50!
Αιδώς κύριοι! Μην πυροβολείτε άλλο το Δημόσιο Σχολείο. Θα μας βρείτε μπροστά σας. Στους αγώνες μας:
-Για ένα σχολείο, που να μπορεί να λειτουργεί, χωρίς να ζητιανεύει,
- Για εκπαιδευτικούς που διδάσκουν χωρίς να απολογούνται,
- Για ένα σχολείο με μαθητές που μαθαίνουν σε συνθήκες αξιοπρέπειας.
Γιατί η παιδεία δεν αντέχει άλλους πειραματισμούς «χαμηλού κόστους». Και το δημόσιο σχολείο δεν χρειάζεται πασαλείμματα. Χρειάζεται εμπιστοσύνη, χρηματοδότηση και σοβαρό σχεδιασμό. Οτιδήποτε λιγότερο δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι εγκατάλειψη!
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Αλλάζουν όλα στους μισθούς λόγω ΑΜΚΑ: Ποιες ηλικίες θα δουν αυξήσεις
«Έβλεπα τον γιο μου να καταρρέει και δεν ήξερα το γιατί»: Η μάχη μιας εκπαιδευτικού με τη δυσλεξία
Πώς τα χρήματά σας «φεύγουν» αθόρυβα από τον τραπεζικό σας λογαριασμό
Σπίτι με 50 ευρώ το μήνα για δημόσιους υπαλλήλους: Το νέο πρόγραμμα που αλλάζει τα δεδομένα
