Οι εκλογές της ΕΛΜΕ έγιναν σε κλίμα αρνητικό για το λαό και το κίνημα. Η λαϊκή απογοήτευση για τη «δεύτερη φορά αριστερά» που έγινε «τρίτη φορά μνημόνια» και κλιμάκωση της αντιλαϊκής – αντεργατικής επίθεσης δεν έχει μεταφραστεί ακόμα σε οργή, σε οργάνωση κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης. Το κενό αυτό δημιούργησε ευνοϊκό έδαφος για να διασωθούν όλες οι εκδοχές του καθεστωτικού κρατικού συνδικαλισμού και κάποιες από αυτές να ανέβουν κιόλας (ΔΑΚΕ-ΠΕΚ). Ο ΣΥΡΙΖΑ Εκπαιδευτικών (ΣΥΝΕΚ) έμαθε στα γρήγορα τα κόλπα του παλιού κυβερνητικού συνδικαλισμού και χρησιμοποιεί το διοικητικό μηχανισμό για να κάνει τη διαλυτική του δουλειά στο κίνημα. Ο διορισμός στο ΠΥΣΔΕ συνδικαλιστών του αποτελεί παλιά και δοκιμασμένη συνταγή για όποιον θέλει να δημιουργήσει δίκτυο εξάρτησης και πελατειακών σχέσεων. Η πτώση του από τον Ιούνη δεν είναι αμελητέα αλλά μετριάστηκε από αυτόν ακριβώς τον παράγοντα.
Η Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής σε αυτό το δυσμενές κλίμα διάψευσης προσδοκιών, απογοήτευσης, κινηματικής νηνεμίας και αναμέτρησης μηχανισμών και πελατειακών δικτύων έδειξε σημάδια αντοχής. Εχουμε, ωστόσο, πλήρη συναίσθηση ότι το πρόβλημα του κινήματος είναι πολύ πιο βαθύ και κρίσιμο από τα όποια εκλογικά αποτελέσματα, που έρχονται μάλιστα σε μια κινηματικά αδρανή περίοδο.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πάρουν ενεργό μέρος στη μακριά προσπάθεια συγκρότησης αγώνων ενάντια στη φτώχεια, στη νέα μνημονιακή επιτροπεία από Ε.Ε.-ΔΝΤ, στην «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, στην αξιολόγηση με όποιο όνομα και αν σερβίρεται, στο σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων. Για να μπει φραγμός στη νέα βαρβαρότητα, στο φοβερό ιστορικό πισωγύρισμα που οδηγεί το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα.
Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας θα είναι δύσκολος και μακρύς. Ο αγώνας αυτός θα έχει θετική εξέλιξη για τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας μόνο αν πάρει μαζικά χαρακτηριστικά, μόνο αν γίνει υπόθεση του κάθε αγωνιστή συναδέλφου και μόνο αν δεν κατατεθεί πολιτικά σε νέες αυταπάτες για έντιμους συμβιβασμούς με το σύστημα. Να αντιπαλέψουμε το παραλυτικό δόγμα «δε γίνεται τίποτα» και «δεν υπάρχει εναλλακτική». Το βαρέλι των μνημονίων και της λιτότητας δεν έχει πάτο και η σύγκρουση με την Ε.Ε., το ΔΝΤ, το σύστημα είναι όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για μας και τις νεότερες γενιές. Γιατί ο μόνος ρεαλισμός είναι ο ρεαλισμός του αγώνα.
Με συνδικάτα ταξικά και αγωνιστικά - όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά. Με συνδικάτα που δε θα αναπαράγουν στελέχη που θα μεταπηδάνε σε διοικητικές θέσεις για να οργανώσουν τη σφαγή των συναδέλφων. Οι δυσκολίες είναι μπροστά, οι προκλήσεις είναι μπροστά. Αλλά και η δυνατότητα αντιστροφής του κλίματος, το άνοιγμα ρωγμών στο σκοτάδι ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου-κυβερνήσεων είναι κι αυτά μπροστά… Είναι στο χέρι όλων μας…
2015 (ΔΣ) | 2015 (ΟΛΜΕ) | 2014 (ΔΣ) | |
Ακυρα - Λευκά | |||
Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής (Αγ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - Αγ. Κινήσεις - Συνεργ) | 193 (2) – 19% | 154 – 16,1% | 216 (2) – 22,8% |
ΠΑΜΕ – Αγων. Συσπείρωση | 327 (3) – 32,2% | 331 – 34,6% | 327 (3) - 34,6% |
225 (2) – 22,2% | 260 – 27,2% | 217 (2) – 23% | |
167 (2) – 16,5% | 128 – 13,4% | 139 (2) – 14.7% | |
ΠΕΚ (ΠΑΣΚ) | 103 (0) – 10,1% | 82 – 8,6% | 45 (0) – 4,9% |
