Ως υποχρέωση προς τους συναδέλφους που αναγκάστηκαν να φύγουν από τις δομές του Υπ. Παιδείας, γιατί κάποιοι φρόντισαν να μην διατεθούν οι υπαρκτές οργανικές θέσεις στον τόπο μας και οι οποίες μένουν τελικά κενές.
19 εκπαιδευτικοί (ποσοστό 1% επί του συνόλου των εκπαιδευτικών) που πληγήκαμε από τη διαθεσιμότητα και που αναγκαστήκαμε να κάνουμε αιτήσεις μετάταξης σε άλλους φορείς, ενώ έμειναν κενές οργανικές θέσεις στους τόπους οικονομικών μας συμφερόντων.
Και για να μη μιλάω εξ ονόματος όλων το φέρνω σε 1ο ενικό: ποιός θα ενοχλούνταν αφόρητα αν με ρύθμιση έπαιρνα οργανική θέση στον τόπο όπου αναγκαστικά γύρισα ; Στις γενικές συνελεύσεις στην ΟΛΜΕ, στο συντονιστικό, όταν έμπαινε αυτό το ζήτημα, το οποίο έφτασε και στη Βουλή ,κάποιοι λειτουργούσαν σαν τροχοπέδη ή μάλλον σαν ταύροι σε υαλοπωλείο. Γιατί άραγε;
Αλλά όπως ήδη θα ξέρετε όποιος ασπάζεται το δόγμα "δεν το βλέπω άρα δεν υπάρχει" μπορεί ελαφρά τη καρδία να λέει ότι θέλει .Μόνο ένα δεν επιτρέπεται να πει: ότι δεν επιθυμούσα να γυρίσω στην εκπαίδευση (όπως αναφέρει η διευκρινιστική εγκύκλιος του Υπ Παιδείας για τις αιτήσεις επαναφοράς ΚΑΙ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ το άφησε ασχολίαστο!) Η ΟΛΜΕ θεωρεί ότι εγώ και σίγουρα κι άλλοι συνάδελφοι, δεν επιθυμούσα να επιστρέψω ; Ας απευθυνθεί αν τολμάει στους συναδέλφους μου στο ΕΠΑΛ Αίγινας να μάθει αν τόσα χρόνια συνεργαζόντουσαν με έναν άνθρωπο που "δεν επιθυμούσε" να είναι εκεί! Να τους πει πως στηρίξανε απεριόριστα μία συνάδελφο που δεν "τους επιθυμούσε"!
Λοιπόν, ξέρετε τι έμαθα στα 46 μου και τριγυρισμένη στην Ελλάδα σαν εκπαιδευτικός; Ότι έπρεπε να ανήκω σε "κλίκα" , σε "ομάδα συμφερόντων" , να κάνω ..."εισηγητικές προτάσεις"(!) στην ΟΛΜΕ, να βρίσκομαι σε διαδρόμους υπουργείων κάθε μέρα και να μην κοιμάμαι παρά να φτιάχνω πλάνα συναντήσεων με γραμματείς και φαρισαίους και άλλα πολλά θαυμαστά! Και να φανταστεί κανείς ότι τα υπουργεία μόνο απ' έξω τα ξέρω. Συμπέρασμα: σαν χαϊβάνι που είμαι και δεν τα γνωρίζω όλα αυτά προσωπικά, καλά να πάθω.
Τα επίσημα blogs ούτε καλή τύχη δε μας ευχήθηκαν.( Να δείτε όμως που οι δρόμοι μας θα ξανασμίξουν ποικιλοτρόπως).
Συνάδελφοι , μητέρες, προλετάριες της εκπαίδευσης : Ψηλά το κεφάλι! Υπάρχουν άνθρωποι που μας εκτιμούν γιατί μας ξέρουν!
Ζαρκαλή Ράνια ΠΕ1833, Βρεφονηπιοκόμος του ΕΠΑΛ Αίγινας
Κάτοικος Άρτας
Υ.Γ: για τους αμετανόητους καρεκλοκένταυρους και νεοσύστατους Αριστερούς προτείνεται η ταινία
"Ένας πολύ διακριτικός ήρωας".
