Αρνήθηκα να υπακούσω στην εντολή διευθυντή
και δεν συμμετέχω σε ομάδα εργασίας για την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας στην οποία ανήκω,
Γιατί τώρα πια:
Δεν αρκεί …. η έλλειψη βιβλίων να αντιμετωπίζεται με φωτοτυπίες και διάφορες αλχημείες,
Δεν αρκεί …. η έλλειψη καθηγητών να αντιμετωπίζεται με «βολικές» αναθέσεις και μηδενικές προσλήψεις,
Δεν αρκεί …. να εφαρμόζεις νόμους που δεν αποδέχεται μεγάλο μέρος της κοινωνίας,
Δεν αρκεί …. να μιλάς για «σχολικό εκφοβισμό» ενώ έχεις διασπείρει ανασφάλεια και φόβο στη σχολική κοινότητα,
Δεν αρκεί …. να έχεις ένα σύλλογο διδασκόντων, χωρίς να ακούς τη φωνή του,
Δεν αρκεί …. να μην έχεις τα κατάλληλα εργαστήρια και υλικά,
Δεν αρκεί …. να στοιβάζεις 30 μαθητές στην τάξη,
Δεν αρκεί …. να αναμένεις τη λύση των χορηγών ή τη χρηματοδότηση των γονιών για επίλυση στοιχειωδών θεμάτων όπως το χαρτί τουαλέτας,
Δεν αρκεί …. να έχεις βιβλιοθήκη άδεια, ή με βιβλία χορηγών, απλά για να την καταγράφεις σε μια φόρμα,
Δεν αρκεί …. ένα γραφείο καθηγητών φυλακή χωρίς παράθυρα, για τις ανάγκες που υπάρχουν.
Εν τέλει, κλείνουν σχολεία και αυτά που μένουν γίνονται φυλακές ανθρώπινων ψυχών, τόσο για ανηλίκους όσο και για ενηλίκους.
Δεν θα δουλέψω επομένως το δείκτη που μου ανατέθηκε, δε φοβάμαι να μιλήσω γι αυτό και θα συνεχίσω να εργάζομαι όπως πάντα, γιατί :
«Όσοι ονειρεύονται έναν κόσμο πιο ζεστό,
Όσοι Δε σκύβουν ούτε διατάζουν»
είναι εθισμένοι να διεκδικούν.
Σίσσυ Μπατσιάκα
