Αγαπητοί συνάδελφοι,
H πρόσφατη επέκταση των αρμοδιοτήτων των σχολικών νοσηλευτών σε όμορα σχολεία, αντί ν' αντιμετωπίζει ουσιαστικά τις ελλείψεις στην ειδική αγωγή και τη σχολική υγειονομική φροντίδα, κινδυνεύει να δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία των σχολικών μονάδων.
Ο σχολικός νοσηλευτής δεν αποτελεί έναν εργαζόμενο που μπορεί να καλύπτει αποσπασματικά τις ανάγκες πολλών σχολείων, ανάλογα με τις υπηρεσιακές απαιτήσεις. Επιτελεί ένα κρίσιμο έργο, καθώς η παρουσία του συνδέεται άμεσα με την υγεία, την ασφάλεια και την ισότιμη συμμετοχή των μαθητών με προβλήματα υγείας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η φροντίδα αυτών των μαθητών απαιτεί σταθερή παρουσία, γνώση των ιδιαίτερων αναγκών τους και δυνατότητα άμεσης παρέμβασης όταν προκύψει ανάγκη.
Η κάλυψη των κενών δεν μπορεί να υποκαθιστά την πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού. Ούτε είναι αποδεκτό να δημιουργούνται συνθήκες κατά τις οποίες ένας σχολικός νοσηλευτής καλείται να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε ανάγκες διαφορετικών σχολικών μονάδων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια των μαθητών και την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.
Το άγχος και η ανασφάλεια, επίσης, που προστίθενται στους εκπαιδευτικούς και στους διευθυντές/προϊσταμένους των σχολικών μονάδων είναι τεράστια, καθώς εντείνονται από τις συνεχείς αλλαγές, τις αυξημένες απαιτήσεις και την απουσία ουσιαστικής θεσμικής στήριξης. Αντί να εργάζονται με παιδαγωγική ηρεμία και δημιουργικότητα, βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με το φόβο της ευθύνης, της καταγγελίας και των πειθαρχικών συνεπειών. Το σχολείο χρειάζεται εκπαιδευτικούς με αυτοπεποίθηση και παιδαγωγική ελευθερία, όχι εργαζομένους εγκλωβισμένους σε ένα καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας.
Οι γονείς των παιδιών που χρειάζονται σχολική νοσηλευτική υποστήριξη βιώνουν καθημερινά έντονη αγωνία, καθώς η υγεία και η ασφάλεια των παιδιών τους εξαρτώνται από την επαρκή στελέχωση και τη σταθερή παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού. Η αβεβαιότητα για το αν θα καλυφθούν ουσιαστικά οι ανάγκες των παιδιών τους υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους στο σχολείο και τους αναγκάζει να ζουν με το φόβο ενός ενδεχόμενου έκτακτου περιστατικού.
Η υγεία και η ασφάλεια των παιδιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως ζήτημα διαχείρισης προσωπικού και εξοικονόμησης πόρων. Οι μαθητές χρειάζονται ουσιαστική και σταθερή υποστήριξη, οι σχολικοί νοσηλευτές αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και τα σχολεία το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό που πραγματικά χρειάζονται.
