Με την συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων σε κατάσταση πολιορκίας
και τα κόμματα σε καθεστώς εμφυλιοπολεμικής αναμέτρησης.
Πολιτικά, ιδεολογικά και οικονομικά πρόσημα,
με αλγεβρικό άθροισμα το μηδέν.
Π.χ. – 400 + 400 = 0
Οι πολίτες όμως, άνω ή κάτω των 65, τα έχουν ‘’τετρακόσια’’,
χωρίς…πρόσημο, κατ’ απόλυτη ‘’τιμή’’.
Σε αντίθεση με τους πολιτικούς, που έχουν υψηλές επιδόσεις
στην ‘’διαίρεση’’ και την ‘’βασιλεία’’ τους, κατά το ‘’διαίρει και βασίλευε’’.
Αθροιστική όμως πλέον και η αγανάκτηση των πολιτών,
για τις πολιτικές ασχήμιες, γενικώς.
Απελπισία, φόβος, θανάσιμο πλήγμα;
Το να πεθαίνει κανείς, από βαθιά γεράματα, είναι αναπόφευκτο.
Το να πεθαίνει όμως από ‘’εσωτερική έκρηξη’’
επειδή δεν αντέχει τις πλανητικές, πολιτικές ασχήμιες και βαρβαρότητες
εις βάρος των παιδιών, είναι ίσως λύτρωση.
Σε κάθε περίπτωση η έλευση του θανάτου
είναι ταυτόχρονα αξίωση για καινούργια ζωή. (…επί Γης)
Ακόμη και όταν πεθαίνει μια χώρα.
Υπαρξιακό το πρόβλημα της χώρας,
καθώς πρόκειται για καθημαγμένη χώρα με απελπισμένους πολίτες,
που αναζητούν διέξοδο από τις πολιτικές συμπληγάδες του καθεστώτος.
Οι διπλές αρνήσεις μας παράγουν, κατά κανόνα, ρητές ή άρρητες καταφάσεις.
Ενίοτε…και με ερωτηματικό.
Π.χ. Δεν απελπίζομαι. Δηλαδή, μπορώ να ελπίζω (;)
Όμως απελπισία και φόβος,
καταστατικές συναρτήσεις του πολιτικού συστήματος.
Πολιτική αλλαγή, αλλαγή πολιτικής και πάνω απ’ όλα σταθερότητα.
Παραπλανητικό το σύνθημα και επιδότηση των ψευδαισθήσεων.
Παραπέμπει στα ‘’ρούχα του Μανωλιού’’.
Ο Μανωλιός τώρα με στολή… παρ-αλλαγής,
μονίμως αμυνόμενος και απομονωμένος αλλά πάντα ετοιμοπόλεμος,
όταν υπάρχει τρικυμία στα ‘’ήρεμα νερά’’ της… φαντασίας του.
Ζητούμενο, η ανα-τροπή και η αναδιάταξη των πραγμάτων
από την αρχή, εκ του μηδενός, χωρίς μηδενισμούς.
Δεν κρίνονται όλα μόνο εκ του αποτελέσματος.
Κρίνονται και από τον τρόπο με τον οποίο παράγεται το αποτέλεσμα.
Και οι αγιοσύνες των πολιτικών μέσων και σκοπών, κατά κανόνα ψευδείς.
Ο καθείς ‘’εφώ ετάχθη’’. Κατά συνείδηση.
Είτε ως πολίτης, είτε ως εντολοδόχοι του πολίτη.
Αναπόφευκτη η ήττα τους, με αήττητη όμως την μικρότητά τους.
Κατά την ρήση ενός μεγάλου Γερμανού φιλόσοφου,
‘’Αν έχουμε ακόμη μία ελπίδα,
τη χρωστάμε σ’ αυτούς που δεν έχουν καμία’’
Παναγιώτης Ι. Κύκλης
Χημικός
