Την οριστική και παμψηφεί αθώωσή του από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας γνωστοποίησε με επιστολή του ο Διευθυντής του Γυμνασίου Ζαγοράς, Νικόλαος Καλλέργης.
Ο κ. Καλλέργης είχε παραπεμφθεί έπειτα από εντολή του τότε Υπουργού Παιδείας και σχετικό κατηγορητήριο της ΔΔΕ Μαγνησίας, με την κατηγορία ότι επέτρεψε την παραμονή στο σχολείο μαθητή στον οποίο είχε επιβληθεί το μέτρο της αποβολής, με αποτέλεσμα -σύμφωνα με τις τότε αιτιάσεις- να φέρεται ότι τραυματίστηκε συμμαθήτριά του.
Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή
«ΕΠΙΣΤΟΛΗ του Νικόλαου Καλλέργη, Διευθυντή του Γυμνασίου Ζαγοράς σχετικά με την οριστική παμψηφεί αθώωσή του από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας
Η παρούσα επιστολή αφορά την από 3/8/2026 (με αρ. πρωτ. 537) ενημέρωσή μου από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας για την οριστική και παμψηφεί αθώωσή μου, έπειτα από την παραπομπή μου από τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, με εντολή του τότε Υπουργού Παιδείας.
Σύμφωνα με το υπ.αριθμ.126/21-2-2025 της ΔΔΕ Μαγνησίας κατηγορητήριο έγγραφο, παραπέμφθηκα να δικαστώ στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας, διότι ως Διευθυντής του Γυμνασίου Ζαγοράς επέτρεψα την παραμονή στο σχολείο μαθητή ο οποίος, λόγω αποβολής, όφειλε βάσει νόμου να βρίσκεται στο σπίτι του, με αποτέλεσμα την ημέρα εκείνη ο μαθητής να φέρεται ότι τραυμάτισε συμμαθήτριά του στο σχολείο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στον εν λόγω μαθητή, μετά από σταδιακά κλιμακούμενα παιδαγωγικά μέτρα σε άλλα περιστατικά, είχε ήδη επιβληθεί από το σχολείο μας το έσχατο παιδαγωγικό μέτρο της αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος, το οποίο όμως για διάφορους, μάλλον γραφειοκρατικούς, λόγους δεν είχε επί τρίμηνο εκτελεστεί από τον αρμόδιο να το πράξει Διευθυντή της ΔΔΕ Μαγνησίας.
Ενώπιον του Πειθαρχικού Συμβουλίου, μέσα από τις καταθέσεις των παρόντων μαθητών και καθηγητών, αποκαλύφθηκε ότι εκείνη την ημέρα έγινε προσωρινή αναστολή της αποβολής του εν λόγω μαθητή, εξαιτίας της αδυναμίας των κατά νόμο υπεύθυνων γονέων του να τον κρατήσουν υπό την επίβλεψή τους στο σπίτι και των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν τότε στο χωριό, αλλά κυρίως προκειμένου να πραγματοποιηθεί η αιτηθείσα απαραίτητη για τη συμπεριφορά του μαθητή συνεδρία με την Ψυχολόγο και την Κοινωνική Λειτουργό του σχολείου, οι οποίες είχαν υπηρεσία στο σχολείο αποκλειστικά εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας.
Κατά την ακροαματική διαδικασία αποδείχθηκε, ότι την ημέρα αυτή δεν σημειώθηκε κανένας απολύτως τραυματισμός ούτε άλλο περιστατικό που να δικαιολογεί τον υπερβολικό θόρυβο που προκάλεσαν τα άστοχα δημοσιεύματα στον τύπο, τα οποία αναπαράχθηκαν και αλλού, δίνοντας αδικαιολόγητη έκταση στο θέμα.
Το αθωωτικό πόρισμα ανέδειξε τα κενά του νόμου, ο οποίος δεν ορίζει με σαφήνεια ποιος και με ποιον τρόπο είναι υπεύθυνος να απομακρύνει από το σχολείο έναν αποβληθέντα μαθητή, όταν αυτός οφείλει να παραμείνει στο σπίτι υπό την ευθύνη του ασκούντος την επιμέλεια γονέα ή κηδεμόνα. Ανέδειξε, παράλληλα, την ευθύνη του τύπου να ερευνά για τα πραγματικά γεγονότα διασταυρώνοντας τις πληροφορίες πριν δημοσιεύσει διογκώνοντας ανυπόστατες φήμες, που διασύρουν πρόσωπα και παιδιά με ανήκουστους χαρακτηρισμούς.
Θεωρώ πως είναι μοναδικό στα εκπαιδευτικά χρονικά, ένας 62χρονος Διευθυντής σχολείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, πατέρας τεσσάρων παιδιών που σπουδάζουν, με θητεία άνω των 40 ετών στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση (διορισμένος κατόπιν εξετάσεων του ΑΣΕΠ), να σύρεται προς απόλυση από το Δημόσιο, συκοφαντούμενος ως επικίνδυνος για τα παιδιά, χωρίς καν να έχει προηγηθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ).
Είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς πόσο ευάλωτοι τελικά είμαστε ως εκπαιδευτικοί απέναντι σε συκοφαντίες, καθώς και για την έλλειψη στοιχειώδους συμπαράστασης και νομικής προστασίας, την οποία θεωρώ ότι η ίδια η Πολιτεία θα όφειλε να παρέχει στους λειτουργούς της.
Ολοκληρώνοντας αυτή την επίπονη αναδρομή, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον δικηγόρο μου, κ. Γιώργο Ταταριώτη, για τη νομική του συνδρομή, την ΟΛΜΕ για την δημοσίευση επιστολής στήριξης, την ΕΛΜΕ Μαγνησίας για την όλη συμπαράσταση και την οικονομική της βοήθεια, την οικογένειά μου, τους μαθητές, τους γονείς και τους καθηγητές του σχολείου μου, καθώς και όλους όσους άλλους στάθηκαν δίπλα μου αυτόν τον ενάμισι χρόνο του άδικου διασυρμού και της προσωπικής και οικογενειακής μου ταλαιπωρίας.
Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι είναι απαραίτητο να ενδυναμώσουμε όλοι, με τη φυσική και ενεργό παρουσία μας, τα συνδικαλιστικά μας όργανα -την ΕΛΜΕ Μαγνησίας και την ΟΛΜΕ- συνδιαμορφώνοντας τη δράση τους, γιατί όπως αποδεικνύεται, είναι τα μόνα μέσα που διαθέτουμε και στα οποία μπορούμε ακόμα να βασιζόμαστε. Δηλώνω δε με το παρόν την διαθεσιμότητα και την ενεργή μου συμμετοχή στις συνδικαλιστικές μας διαδικασίες.
Με εκτίμηση,
Νικόλαος Καλλέργης».
