Ονομάζομαι Ρούσσου Νικολέτα, ανήκω στον κλάδο ΠΕ02. Στην πρώτη τοποθέτησή μου, ως αναπληρώτρια μειωμένου ωραρίου, τοποθετήθηκα σε τάξη ΖΕΠ του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών «Ανδρέας Κάλβος» όπου είχα παιδιά Αλβανικής καταγωγής, και στην δεύτερη τοποθέτηση, εντός δύο μηνών, στο Γυμνάσιο Αγίου Ιωάννη Κέρκυρας όπου φοιτεί μαθητικός πληθυσμός Ρομά.
Θα επικεντρωθώ στα παιδιά Ρομά, καθώς ανίχνευσα πολλαπλές συστημικές αγκυλώσεις που αποτελούν τροχοπέδη στην επιτυχή συμπερίληψή τους στο εκπαιδευτικό και κοινωνικό σύνολο.
Στο Γυμνάσιο Αγίου Ιωάννη Κέρκυρας, τα ίδια τα παιδιά Ρομά αλλά και η κοινότητα του σχολείου δίνουν έναν άνισο αγώνα, όπου η διαπολιτισμική εκπαίδευση είναι καθαρά στις υπουργικές εξαγγελίες και η αφομοίωση είναι ο μόνος αυτοσκοπός. Το Σχολείο αγκαλιάζει, ακούει, προσπαθεί και ενδιαφέρεται, ωστόσο μοιάζει σαν να τρέχουν όλοι μαζι, προς ένα στόχο που διαρκώς τοποθετείται όλο πιο μακριά...
Ελάχιστα παιδιά της τάξης μου διέθεταν αναγνωστική ετοιμότητα, η πλειοψηφία δε, δεν μπορούσε να αναγνωρίσει ούτε τα γράμματα. Η θέληση όμως, που είχαν μερικά από τα παιδιά, εκείνα που δεν παραιτήθηκαν -ακόμα- ήταν τουλάχιστον συγκινητική.
Και με θύμωσε.
Γιατί τίθεται αναπόφευκτα το ερώτημα: πως και με ποια κριτήρια προήχθησαν από το Δημοτικό Σχολείο, από τη στιγμή που δεν μπορούν ούτε να αναγνωρίσουν τα γράμματα; Ποια είναι η ευθύνη της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην ενίσχυση της εκπαιδευτικής ετοιμότητας των παιδιών Ρομά και πως αυτή αποτυπώνεται;
Χρειάζεται να γίνουν κατανοητές οι ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις που αντί να ενισχύουν, αποδυναμώνουν τον θεσμό των ΖΕΠ και τα θύματα είναι τα ίδια τα παιδιά, των ευάλωτων μειονοτικών ομάδων που -θεωρητικά- θέλει το ΥΠΑΙΘ να ενισχύσει.
Το πρόγραμμα ΖΕΠ εφαρμόζεται αποσπασματικά, μόνο στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Για να έχει επιτυχία χρειάζεται να εφαρμοστεί από την βαθμίδα του Δημοτικού Σχολείου καθώς τα κενά με τα οποία εισέρχονται τα παιδιά στην Γυμνασιακή βαθμίδα είναι αποτρεπτικά για την επαρκή φοίτησή τους.
Η εκπαιδευτική στήριξη θα πρέπει να είναι σταθερή, να μην εναλλάσσεται κάθε δύο-τρεις μήνες, και να εφαρμόζεται από την πρώτη μέρα της έναρξης της σχολικής χρονιάς. Τα τεστ πρέπει να διενεργούνται στο Δημοτικό Σχολείο και να είναι ενήμερο το Γυμνάσιο καθώς και η ΔΔΕ για έγκαιρη τοποθέτηση εκπαιδευτικού προσωπικού με συμβάσεις πλήρους ωραρίου. Είναι ανεπίτρεπτο να αλλάζουν δύο διδάσκοντες μέσα σε τρείς μήνες, ενώ σε άλλο Γυμνάσιο άλλαξαν διδάσκοντα τμήματος Ενισχυτικής σε ΖΕΠ μέσα σε δύο μέρες και μετά σε ένα μήνα ο ίδιος διδάσκοντας απο ΖΕΠ έγινε πλήρους ωραρίου σε άλλη μονάδα.
Και αυτό γιατί τα παιδιά που ανήκουν σε μειονοτικές κοινωνικά και πολιτισμικά ομάδες, χρειάζονται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο σταθερότητα ώστε να μπορέσουν να νοιώσουν αποδοχή και ασφάλεια ώστε να ενθαρρυνθούν και να ανθίσουν. Όταν ένα παιδί δεν γνωρίζει τη γλώσσα, ανεξαρτήτως καταγωγής, νοιώθει αποκομμένο από το σύνολο και ανίκανο. Πόσο μάλλον όταν αυτό το παιδί, είναι από την γέννησή του, κοινωνικά στιγματισμένο, ως μέλος μιας «αόρατης» κοινωνικά, μειονοτικής ομάδας, που κανείς «δεν μπορεί να κάνει τίποτα, γιατί δεν θέλουν». Σε όλο αυτό προσθέστε τις διαρκείς αλλαγές διδασκόντων, τις μεταπτώσεις της εφηβικής ηλικίας και τα χρόνια που έχουν βιώσει στο πετσί τους το περιθώριο.
Πριν δύο μέρες, αποχαιρέτησα τα παιδιά μου στο Γυμνάσιο Αγίου Ιωάννη, μέσα σε αγκαλιές και κλάματα και τοποθετήθηκα ως αναπληρώτρια πλήρους ωραρίου στο Γυμνάσιο Φαιάκων.
Τα παιδιά μου, τα παιδιά της Αφροδίτης και τα δικά μου, εκείνα τα παιδιά, στην καλύτερη περίπτωση θα αλλάξουν τρίτο καθηγητή μέσα στην χρονιά; ή στην χειρότερη, δεν θα πάει κανένας; Πιόνια σε σκακιέρα αρχαρίων σκακιστών.
Πόσο ακόμα θα ζούμε σε καθεστώς επιλεκτικής τύφλωσης, ώς πότε θα δεχόμαστε ως εκπαιδευτικοί και ως κοινωνία, μέσα στα σπλάχνα μας, να υπάρχουν παιδιά ενός κατώτερου θεού;
Νικολέτα Ρούσσου,
B.A. (Hons), M.Res, Ph.D. candidate
Εκπαιδευτικός ΠΕ02
Επιστημονικός Συνεργάτης Ιονίου Πανεπιστημίου
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Σκάει στην Εκπαίδευση νέα μεγάλη "Βόμβα" για Ιταλικό Πανεπιστήμιο
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
