Είναι πραγματικά πρόκληση να ληφθούν υπόψιν τα ερευνητικά εκπαιδευτικά αποτελέσματα της τηλεκπαίδευσης, από το νηπιαγωγείο έως και τα ΑΕΙ.
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας επιβάλλουν λύσεις "έκτακτης ανάγκης" χωρίς διάλογο με εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, με κύριο μέλημα την ενίσχυση της επικοινωνιακής εικόνας τους. Ωστόσο, αδιαφορούν για τις χιλιάδες εκπαιδευτικές ώρες που χάνονται επειδή δεν αναπληρώνουν έγκαιρα τα κενά. Θα υπολογιστεί άραγε ποτέ η αξία αυτών των χαμένων ωρών, που δεν αναπληρώνονται εδώ και δεκαετίες; Μια σοβαρή, εκπαιδευτική, φιλολαϊκή πολιτική προλαμβάνει τα κενά εκπαιδευτικών και οργανώνει άμεσα την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, αντί να καταφεύγει σε πρόχειρες λύσεις.
Η τηλεκπαίδευση, επιπλέον, ενισχύει τις εκπαιδευτικές ανισότητες, καθώς πολλά παιδιά δε διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα, την τεχνολογία ή το υποστηρικτικό περιβάλλον για να συμμετάσχουν αποτελεσματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Συχνά, μάλιστα, τα μαθήματα της τηλεκπαίδευσης επαναλαμβάνονται δια ζώσης, καθώς πολλοί μαθητές απουσιάζουν.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι "έγκλημα" οι μαθητές και οι μαθήτριες να έρθουν σε επαφή με το χιόνι μέσω της βιωματικής μάθησης στις γειτονιές τους, εμπειρία που έχει ανεκτίμητη παιδαγωγική αξία και υπερβαίνει χιλιάδες ώρες εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα στους τέσσερις τοίχους της τάξης.
Η εκπαίδευση δεν είναι απλώς θέμα ύλης, η οποία συχνά είναι υπερβολική, αλλά κυρίως ζήτημα ουσιαστικής σύνδεσης με τον έξω κόσμο, τη φύση και την κοινότητα όπως αναφέρεται και στα αναλυτικά προγράμματα της εκπαίδευσης. Είναι απαραίτητο να σχεδιάσουμε προγράμματα που γεφυρώνουν το σχολείο με την κοινωνία, μετατρέποντας στιγμές, όπως μια χιονόπτωση, σε μοναδικές ευκαιρίες για κοινωνική και βιωματική μάθηση. Με σωστή πολιτική προστασία και εκπαιδευτικό σχεδιασμό, γεγονότα όπως αυτά μπορούν να αποτελέσουν συνέχεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και όχι αφορμή για τη διακοπή της.
Στις βόρειες χώρες, όπου το χιόνι και οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες είναι καθημερινότητα, τα σχολεία παραμένουν ανοιχτά και λειτουργούν κανονικά. Δεν καλούμαστε να ανακαλύψουμε την Αμερική – μπορούμε να εμπνευστούμε από δοκιμασμένες πρακτικές.
Η βιωματική μάθηση, όπως το παιχνίδι στο χιόνι, καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, τη φαντασία και την ομαδικότητα. Παράλληλα, ενισχύει την ψυχική υγεία και την προσωπική ανάπτυξη των μαθητών, απομακρύνοντάς τους από την παθητικότητα και την εξάρτηση που προκαλούν οι οθόνες, οι οποίες συχνά εντείνουν την απομόνωση και την καταθλιπτική διάθεση. Μαθήματα φυσικής, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ή ακόμα και λογοτεχνίας μπορούν να ενσωματωθούν αρμονικά σε τέτοιες δραστηριότητες, αποδεικνύοντας ότι η εκπαίδευση μπορεί να είναι και ουσιαστική και συναρπαστική.
Οι "λύσεις" που δίνονται μέχρι σήμερα δεν αποσκοπούν στην πραγματική βελτίωση της εκπαίδευσης, αλλά στη διαχείριση εντυπώσεων. Το εκπαιδευτικό κίνημα, οι μαθητές και οι γονείς πρέπειδιεκδικήσουν και να απαιτήσουνπιο αποφασιστικά μεταρρυθμίσεις και στήριξη της ουσιαστικής δημοκρατικής, δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης.
Αντί να εγκλωβίζουμε το πνεύμα και την ψυχή των παιδιών μας σε ανέμπνευστες λύσεις μέσα στους τέσσερις τοίχους και μπροστά σε οθόνες, ας τους δώσουμε την ευκαιρία να γεμίσουν τις καρδιές τους με τη χαρά του παιχνιδιού, την επαφή με τη φύση και την αληθινή ζωή.
*Αναστασιάδης Χρήστος είναι δάσκαλος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και μέλος του Δ.Σ. του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. «Φίλιππος» Θεσσαλονίκης
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
