Alfavita Newsroom Η επαναληπτική συνέλευση ήταν μετά την ολομέλεια των προέδρων της ΔΟΕ και, ήδη, από την Κυριακή σε ένα πράγμα συμφωνούσαμε όλοι/ες: Ό,τι απόφαση κι αν πάρει η ΔΟΕ, εμείς θα πάμε στην επαναληπτική για να υποστηρίξουμε την προκήρυξη από το πρωτοβάθμιο σωματείο.
Το οφείλουμε
στους συναδέλφους που σε άλλα μέρη πήραν πρώτοι το ρίσκο,
στον εαυτό μας που πύκνωσε μια αίθουσα κι ένιωσε φιμωμένος,
στη γνώση πως μία απόφαση δεν τελειώνει κάτι, αλλά, αντίθετα, το αρχίζει.
Την Τετάρτη που μόλις πέρασε, 3 Απριλίου, ο κόσμος δεν ήταν λιγότερος. Αυτό που δεν ήταν αμφίπλευρο όμως ήταν το πάθος. Στην επαναληπτική το είχαν μόνο όσοι πήγαν να τελειώσουν τη δουλειά που άφησαν στη μέση οχτώ μέρες πριν. Οι υπόλοιποι, παρά την επαναπροκήρυξη από τη ΔΟΕ, ήταν υποτονικοί. Τα έξι χιλιάδες ευρώ δεν εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο ούτε η αντίρρηση στον αν ένα πρωτοβάθμιο σωματείο μπορεί να προκηρύξει απεργία. Οι αυτοανακηρυσσόμενοι προστάτες δεν εμφανίστηκαν με σηκωμένο δείκτη. Η συνέλευση κέρδισε ξανά τον χώρο της. Λαμπρύναμε κι ας ήταν νύχτα όταν βγήκαμε έξω μετά.
Ακόμα ένα σωματείο δίπλα στα άλλα
Απεργία-αποχή σε κάθε αξιολογητή
Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών Λέσβου
