Η ζητούμενη αποτελεσματικότητα στους χώρους εργασίας και στην εκπαίδευση εξαρτάται σημαντικά από τον τρόπο που προϊστάμενοι και υφιστάμενοι σε όλη την έκταση της ιεραρχίας αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο και τη λειτουργία των εννοιών «σεβασμός» και «διαφωνία».
Για να μπορεί κανείς να σεβαστεί τον άλλο, πρέπει πρωτίστως να σέβεται τον εαυτό του, γνωρίζοντας και αποδεχόμενος με απλότητα και ταπείνωση (1) τα θετικά και τα αρνητικά του, και κυρίως τα όριά του.
Πρώτο βήμα είναι η γνώση των ορίων του, και ακολουθεί η γνώση και παραδοχή των ορίων και ικανοτήτων του άλλου, η οποία οδηγεί αβίαστα και φυσικά στο σεβασμό (2)
Στη σύγχρονη ελληνική και διεθνή πραγματικότητα, η αυτογνωσία είναι κάτι που δεν επιδιώκεται και δεν καλλιεργείται -αν και υπήρξε βασική παράμετρος της ελληνικής φιλοσοφίας, με γνωστό σε μας το ρητό του Χείλωνα Λακεδαιμόνιου (κατ’ άλλους ) του Θαλή του Μιλήσιου, «Γνώθι σαυτόν», δηλ. γνώρισε τον εαυτό σου.
Με τον τρόπο αυτό δεν υποβοηθείται η αναγνώριση της αξίας του άλλου και ο σεβασμός που πηγάζει από αυτή (3) γιατί απλά αυτό είναι το αποτέλεσμα της επιλογής του ετεροπροσδιορισμού (4) αντί του αυτοπροσδιορισμού δια της αυτογνωσίας.
Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει συνήθως στους περισσότερους εργασιακούς χώρους η συνήθεια και η πρακτική της δημιουργικής διαφωνίας (5)
Η δημιουργική διαφωνία οδηγεί τον διαφωνούντα σε βαθύτερη γνώση του άλλου, σε διαδραστική σχέση όπου και ο ένας και ο άλλος, διορθώνει και διορθώνεται, ωφελείται και ωφελεί, και εν τέλει αυξάνει τον σεβασμό προς τον εαυτό του και προς τον άλλο, συμβάλλοντας σε ένα πιο ανθρώπινο, ποιοτικό και αποτελεσματικό εργασιακό περιβάλλον.
Η διαφωνία εκλαμβάνεται συνήθως σαν συνολική προσωπική αμφισβήτηση, η οποία πυροδοτεί ρήξεις και εκρήξεις, και για το λόγο αυτό αχρηστεύονται σημαντικές ιδέες και απόψεις στο βωμό μιας επιφανειακής κάλπικης «ειρήνης», όπου όλοι συμφωνούν με όλους, απλώς για να μη διαφωνήσουν υποκαθιστώντας τη φιλία με την κολακεία (6).
Ένας σημαντικός λόγος της εκπαιδευτικής αναστάτωσης των ημερών που μας ταλαιπωρεί, με πρωταγωνιστές Υπουργείο, ΔΟΕ - ΟΛΜΕ, είναι η μη χρήση της δημιουργικής διαφωνίας.
Ο βαθμός κατανόησης και αποδοχής των εννοιών «σεβασμός» και «δημιουργική διαφωνία» (7) αποτελεί πολιτική στάση με την αριστοτελική έννοια, η οποία παράγει μετρήσιμο πολιτικό αποτέλεσμα θετικό ή αρνητικό.
1. Κύριλλου Κωστόπουλου, η εργασία ως απαιχμαλωσία, Γρηγόρης
2. J. Healy, Mυαλά που κινδυνεύουν, Λύχνος.
3. Θ. Περεγρίνης, Λεξικό Φιλοσοφίας, Ελληνικά Γράμματα
4. Ετεροπροσδιορισμός: όταν μια πράξη ή μια πολιτική θεωρία ή οποιαδήποτε ενέργεια δεν καθορίζεται σύμφωνα με τις προσωπικές αρχές του/των υποκειμένων, αλλά ανάλογα ή σε αντίδραση προς τις κινήσεις και τις απόψεις κάποιων άλλων.
5. Γ. Μαυρουδής, Η τέχνη της ηγεσίας, Διαχρονικές αρχές για ολική ποιότητα, Leader Books
6. Πλουτάρχου, Ηθικά, Πώς αν τις διακρίνειε τον κόλακα του φίλου, Κάκτος.
7. Η «δημιουργική διαφωνία» και ο «σεβασμός» είναι βασικές αρχές της διοίκησης «ολικής ποιότητας»
8. Σχετικά με τα μετά την απόφαση του Εφετείου, έχω τη γνώμη χωρίς να είμαι νομικός ότι -επί της ουσίας- επειδή η ΔΟΕ υπόκειται στην ίδια απόφαση του Εφετείου για την ίδια απεργία όπως η ΟΛΜΕ, δεν μπορεί η ΔΟΕ χωρίς κίνδυνο διασυρμού της Α/θμιας Εκπαίδευσης συλλήβδην, να εισηγηθεί στους Συλλόγους Διδασκόντων, κάτι ουσιαστικά διαφορετικό από αυτό που εισηγήθηκε η ΟΛΜΕ για την διαδικασία αυτοαξιολόγησης από εδώ και πέρα (Νομίζω ότι ο τρόπος και ο χρόνος επίδοσης της αυθημερόν δημοσιοποιηθείσας από τα ΜΜΕ απόφασης του Εφετείου είναι τυπική διαδικασία που δεν προσθέτει ούτε αφαιρεί νομιμότητα).
*Διευθυντής του 9ου Δημοτικού Σχολείου «Γεώργιος Γλαράκης»
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Απολύθηκε αναπληρωτής με Airbnb στο όνομά του - Γιατί θεωρήθηκε «έμπορος»
Ανακοινώθηκε επίσημα ο 3ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός ΑΣΕΠ με νέα ύλη
